Uprawa uprawie nierówna. Więc nie zawsze odszkodowanie jest oczywiste

Spółka dzierżawiąca prawie 200 ha ziemi wykonała jesienne prace polowe pod zaplanowany na wiosnę następnego roku zasiew. Jednak wiosną okazało się, że należy orkę powtórzyć, ponieważ zimą żerujące na tym terenie stado dzików dokonało wielu zniszczeń na polach. Po ponownym wykonaniu prac spółka skierowała do miejscowego nadleśnictwa żądanie wypłaty odszkodowania. Zgodnie z art. 46 prawa łowieckiego dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego (którym było nadleśnictwo) obowiązany jest do wynagradzania szkód wyrządzonych w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny. Nadleśnictwo odmówiło zapłaty, a sprawa trafiła do sądu. Spółka wygrała spór w I instancji, ale sąd rozpoznający apelację powziął wątpliwość, czy szkoda rzeczywiście zaistniała. Pole w momencie, gdy żerowały na nim dziki, nie było przecież obsiane. Dlatego skierował do Sądu Najwyższego pytanie prawne - czy szkodą w uprawie rolnej jest także ta wyrządzona przed zasiewem, w wyniku której konieczne jest ponowne wykonanie prac agrotechnicznych.