Czy trzeba pokrywać należności za utrzymanie nieruchomości wspólnej

Tak. Uchwała dotycząca kosztów zarządu nieruchomością wspólną podejmowana przeważnie na dorocznych zebraniach wspólnoty jest zgodna z prawem, jeżeli przegłosowała ją większość. Jeżeli wzrostu kosztów (co bywa najczęstsze) gros właścicieli nie chce, to obowiązuje dotychczasowa wysokość opłat. Natomiast fakt, że czytelnik będąc właścicielem mieszkania, a tym samym członkiem wspólnoty mieszkaniowej, nie wnosił opłat na poczet utrzymania nieruchomości wspólnej, jest właściwie nadużyciem wobec innych właścicieli mieszkań i lokali użytkowych w tym budynku. I jeśli wszyscy właściciele lokali należących do wspólnoty podjęli kiedyś uchwałę, w której zwolnili czytelnika z opłat, to mieli do tego prawo. Niemniej gdyby ktokolwiek z właścicieli zaskarżył taką uchwałę do sądu jako niezgodną z prawem i naruszającą zasady zarządzania nieruchomością wspólną, to zapewne wygrałby sprawę. Wówczas czytelnik musiałby zapłacić za cały czas, w którym nie wnosił opłat, i nie wykluczone, że zażądałby od niego odsetek, jeżeli np. regulamin wspólnoty lub inna uchwała stanowi, że należą się za opóźnienia w regulowaniu należności. Czytelnik nie ma więc najmniejszego powodu do narzekania na uchwałę, zgodnie z którą musi płacić za utrzymanie nieruchomości wspólnej tyle samo co inni członkowie wspólnoty. Są to bowiem opłaty, które należą się z mocy samej ustawy, a jedynie ich wysokość ustalana jest w uchwałach, czyli większością głosów liczoną udziałami we współwłasności nieruchomości wspólnej. Można więc powiedzieć, że siła głosu każdego właściciela zależy od wielkości jego mieszkania, lokalu użytkowego czy choćby garażu, jaki ma we wspólnocie. To zaś, że ktokolwiek jest zwalniany z opłat, jest rzadkie z oczywistych powodów. Jeżeli bowiem koś nie mieszka we własnym mieszkaniu, to wcale nie znaczy, że nie musi go utrzymywać. Poza tym żadna uchwała członków wspólnoty mieszkaniowej nie wymaga pisemnego uzasadnienia.

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk

dobromila.niedzielska@infor.pl

Podstawa prawna

Ustawa z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 80, poz. 903 z późn. zm.).