Tantiemowy pat uderza w przedsiębiorców

Miało być tak: do przedsiębiorcy korzystającego z utworów muzycznych zamiast kilku organizacji zbiorowego zarządzania prawami twórców (OZZ) miały zgłaszać się tylko dwie: jedna pobierająca opłaty z tytułu praw autorskich, druga - z tytułu praw pokrewnych. Zgodnie z planami resortu kultury na mocy znowelizowanych przepisów ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 90, poz. 631 ze zm.) OZZ zajmujące się zbieraniem tych drugich miały wyłonić spośród siebie jedną organizację, która w imieniu pozostałych zajmie się inkasowaniem opłat. Ale nie dogadały się. Dziś do przedsiębiorców nadal puka wiele OZZ. Jedna z nich pobiera opłaty z tytułu praw pokrewnych w wysokości ok. 85 proc. stawek wynikających z tabeli zatwierdzonej przez Komisję Prawa Autorskiego (KPA). Przedsiębiorca płaci z przekonaniem, że wypełnił ustawowy obowiązek, ale pojawia się druga OZZ, która twierdzi, że nie upoważniła pierwszej do reprezentacji i też domaga się tantiem, uważając, że ma prawo pobrać je w wysokości wyższej niż brakująca różnica. Ministerstwo Kultury przyznaje: sytuacja jest patowa, a przyczyn jest kilka. Po pierwsze: według przepisów w umowach z użytkownikami mogą być stosowane te stawki, które wynikają z tabeli KPA. Po drugie: w sytuacji, kiedy przedsiębiorca uiścił tylko określony procent stawki inne organizacje mają podstawy, by upomnieć się o swoją część. Co więcej: nawet zapłata pełnej stawki w zasadzie nie zabezpiecza przed roszczeniami innych OZZ, bo organizacje nie upoważniły siebie nawzajem do zarządzania repertuarem.