Czy taryfy dla ciepła podlegają publikacji w dzienniku urzędowym

Urząd Regulacji Energetyki

Warunkiem stosowania cen i stawek opłat zawartych w taryfach dla ciepła zatwierdzanych przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki jest publikacja we właściwym miejscowo wojewódzkim dzienniku urzędowym. Procedura publikacji może jednak budzić wątpliwości. Zgodnie z art. 13 pkt 10 ustawy z 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, w wojewódzkim dzienniku urzędowym ogłasza się też inne akty prawne, informacje, komunikaty, obwieszczenia i ogłoszenia, jeżeli tak stanowią przepisy szczególne. Przepisem szczególnym jest w omawianym wypadku art. 47 ust. 3 pkt 2 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z 2006 r. nr 89, poz. 625 z późn. zm.), zgodnie z którym prezes URE kieruje do ogłoszenia, na koszt przedsiębiorstwa energetycznego, we właściwym miejscowo wojewódzkim dzienniku urzędowym zatwierdzone taryfy dla ciepła - w terminie siedmiu dni od zatwierdzenia taryfy.

Oznacza to, iż przedsiębiorstwo energetyczne nie może stosować nowych, zatwierdzonych przez prezesa URE cen i stawek opłat przed ich opublikowaniem w dzienniku urzędowym.

Przepisem szczególnym jest również art. 31 ust. 4 prawa energetycznego, zgodnie z którym, we właściwym miejscowo wojewódzkim dzienniku urzędowym ogłaszać należy informacje, o których mowa w art. 31 ust. 3 tej ustawy (m.in. decyzje w sprawach koncesji wraz z uzasadnieniem). W tej sytuacji rozpoczęcie działalności koncesjonowanej nie jest uzależnione od publikacji decyzji prezesa URE w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

Wraz z wnioskiem o ogłoszenie w dzienniku urzędowym, dostarcza się akt normatywny lub inny akt prawny, w tym orzeczenie, również w formie dokumentu elektronicznego

w rozumieniu przepisów ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Wymagania techniczne dla dokumentów elektronicznych doręczanych do ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym określa rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z 25 kwietnia 2008 r., w sprawie wymagań technicznych dokumentów elektronicznych zawierających akty normatywne i inne akty prawne, elektronicznej formy dzienników urzędowych oraz środków komunikacji elektronicznej i informatycznych nośników danych (Dz.U. z 2008 r. nr 75, poz. 451 ze zm.).

Zgodnie z par. 3 ust. 1 rozporządzenia, dokumenty elektroniczne zawierające akty podlegające ogłoszeniu sporządza się w formacie XML zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia, którego par. 1 stanowi, iż akty prawne są zapisywane jako teksty strukturalne w postaci uniwersalnego formatu tekstowego do zapisu danych w formie elektronicznej XML, określonego standardem W3C (World Wide Web Consortium).

Tekst strukturalny przekazanego do publikacji dokumentu zawiera (m.in.) strukturę aktu prawnego, w ramach której wyróżniono: część, księgę, tytuł, dział, rozdział, oddział, artykuł, paragraf, ustęp, punkt, literę, tiret (par. 2 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia). Przewidziana w rozporządzeniu struktura dokumentu, w szczególności podział na jednostki redakcyjne i ich systematyzacja została przygotowana wyłącznie do publikacji aktów prawa miejscowego (uchwał, ale również porozumień, regulaminów, statutów, obwieszczeń itp.). Nie wchodząc w szczegóły, stwierdzić należy, iż jest ona bezużyteczna dla prób ujęcia w wymaganym formacie decyzji prezesa URE, a w szczególności zaś przedstawianej przez przedsiębiorstwa taryfy, która stanowi załącznik do decyzji.

Wątpliwości mogą powstać w sytuacji, gdy prezes URE przekaże do publikacji decyzję zatwierdzającą taryfę dla ciepła, zgodnie z wymogami, a do decyzji załączy przekazany przez przedsiębiorstwo tekst taryfy, tych wymagań niespełniający. Zwrócić należy szczególną uwagę, iż prezes URE, jako organ administracji publicznej, załatwia sprawy, wydając decyzje administracyjne. Jednakże zatwierdzane przezeń taryfy sporządza przedsiębiorstwo energetyczne, przedstawiając je prezesowi URE. Przedsiębiorstwo z kolei nie jest adresatem norm, o których mowa w omawianych przepisach.