Dwie części rozstrzygnięcia na odrębnych podstawach prawnych

K. B. zwrócił się do dyrektora powiatowego urzędu pracy z prośbą o rejestrację jako osoba bezrobotna. Wskazał, że w okresie od 4 listopada 2002 r. do 12 listopada 2012 r. pracował w firmie A. Od marca 2012 r. nie otrzymywał wynagrodzenia, w związku z czym rozwiązał stosunek pracy. W tej sprawie toczy się postępowanie przed sądem. K. B. zobowiązał się też dostarczyć niezwłocznie wyrok lub postanowienie sądu, ponieważ nie ma świadectwa pracy. Starosta powiatu A uznał K. B. za osobę bezrobotną i odmówił mu przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że K. B. spełniał określone w ustawie warunki do uznania za osobę bezrobotną, natomiast nie spełniał warunków do przyznania mu zasiłku. Mężczyzna zaskarżył decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania mu prawa do zasiłku. Wojewoda uchylił decyzję starosty w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W jego ocenie została ona wydana z naruszeniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. K. B. wniósł skargę do sądu administracyjnego. Twierdził, że organ naruszył zasadę dyspozycyjności środkiem odwoławczym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uwzględnił skargę. Sędziowie podkreślili, że organ odwoławczy uchylając decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, mimo że mężczyzna nie zaskarżył części decyzji dotyczącej uznania go za osobę bezrobotną, rażąco naruszył prawo. Omawiane rozstrzygnięcie starosty ewidentnie ma charakter rozstrzygnięcia dwuczłonowego, a każda jego część ma oparcie w odrębnej podstawie prawnej. Pierwszą z nich stanowi art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.), który przyznaje kompetencję do wydawania decyzji o uznaniu lub odmowie uznania danej osoby za bezrobotną oraz utracie statusu bezrobotnego. Drugą jest art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b tej ustawy, w którym uregulowano odrębnie kompetencję do wydawania decyzji o przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu lub wznowieniu wypłaty oraz utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku, stypendium i innych finansowanych z Funduszu Pracy świadczeń wynikających z zawartych umów.

W tej sytuacji, zdaniem składu orzekającego, jeśli mężczyzna zaskarżył decyzję jedynie w części dotyczącej odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, organ odwoławczy powinien właśnie w takim zakresie rozpatrzyć odwołanie strony.

z 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 310/13.

Podsumowanie

Decyzja starosty uznającą osobę za bezrobotną i odmawiająca jej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych ma charakter rozstrzygnięcia dwuczłonowego. Każdy z członów tej decyzji znajduje uzasadnienie w odrębnej podstawie prawnej.

Wyroki opracowała Ewelina Stępień