Rzecz o inwestycjach telekomunikacyjnych w planach miejscowych

MPZP stanowi akt prawa miejscowego, czyli regulację powszechnie obowiązującą na wskazanym obszarze, wiążącą wszystkie funkcjonujące tam podmioty (wszystkich właścicieli, użytkowników wieczystych czy inne podmioty mające prawo do nieruchomości). Plan miejscowy, jak każdy akt prawa, podlega ocenie przez pryzmat legalności i poprawności legislacyjnej. Oznacza to, że gmina może swoje władztwo wykonywać samodzielnie, ale nie dowolnie.

Ograniczenia legislacyjne gminy co do regulacji obejmujących szeroko rozumianą branżę telekomunikacyjną (inwestycje celu publicznego z zakresu łączności publicznej) zostały wprowadzone ustawą z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 884, dalej „megaustawa”). Ustawa ta wprowadziła rozwiązania szczególne, stanowiące preferencje planistyczne dla inwestycji telekomunikacyjnych. Przepisy megaustawy muszą być wykładane tak, aby usuwać zakazy i przeszkody w lokalizowaniu inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej (wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2020 r. - sygn. akt II OSK 3477/18). Wobec inwestycji celu publicznego z zakresu łączności megaustawa uchyliła zasadę pozytywnej lokalizacji (każda inna inwestycja celu publicznego może być rozmieszczana i lokalizowana wyłącznie na podstawie MPZP). W konsekwencji przepisy megaustawy dopuszczają realizację inwestycji telekomunikacyjnych pomimo braku ich umieszczenia w MPZP, jeżeli nie jest to sprzeczne z określonym w planie przeznaczeniem terenu ani nie narusza ustanowionych w planie zakazów lub ograniczeń.