Nie wszystkie plany miejscowe trzeba opiniować

Przedstawiciele samorządu zwracają się do prezesa UKE o dokonanie oceny postanowień obowiązujących już miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w zakresie zgodności z wymogami ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. W związku z tym prezes UKE przedstawił 19 października 2010 r. wyjaśnienia w tej sprawie (www.uke.gov.pl).

Jak podkreślono, prezes UKE opiniuje jedynie projekty planów miejscowych zgodnie z trybem przewidzianym w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Plany miejscowe obowiązujące przed wejściem w życie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, czyli przed dniem 17 lipca 2010 r., nie podlegają opiniowaniu przez prezesa UKE.

Prezes UKE nie jest również uprawniony do zajmowania stanowiska wobec przesyłanych wybranych fragmentów planów miejscowych.

Art. 75 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych przewiduje, że w terminie 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie gminy dostosują treść planów miejscowych obowiązujących na obszarze ich właściwości do wymagań określonych w art. 46 ust. 1. Przepis ten stanowi, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (zwany planem miejscowym) nie może ustanawiać zakazów, a przyjmowane w nim rozwiązania nie mogą uniemożliwiać lokalizowania inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, jeżeli taka inwestycja jest zgodna z przepisami. Regulacje te nie nakładają na prezesa UKE kompetencji do oceny obowiązujących planów miejscowych w zakresie telekomunikacji.

W tym przypadku należy przypomnieć informację prezesa UKE z 12 października 2010 r. Zwrócono w niej m.in. uwagę na to, że prezes UKE opiniuje projekty miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w zakresie telekomunikacji. Uprawnienie to wynika z art. 23 w związku z art. 17 pkt. 6 lit. d) ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w związku z art. 46 ust. 1 ustawy z 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Pozytywne zaopiniowany zostanie taki projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym nie ma zakazów czy też rozwiązań uniemożliwiających realizację inwestycji celu publicznego w zakresie infrastruktury telekomunikacyjnej. W przeciwnym razie prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) zaopiniuje plan miejscowy negatywnie. Do tej pory prezes UKE zaopiniował negatywnie 770 planów miejscowych. Stanowi to około 40 proc. wszystkich opiniowanych planów.

Zgodnie z art. 48 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych prezesowi UKE jako jedy- nemu organowi opiniującemu przysługuje uprawnienie do zaskarżenia uchwały w sprawie uchwalenia planu miejscowego w zakresie telekomunikacji.

W związku z tym prezes UKE wskazał na postanowienia, których należy unikać, aby plan miejscowy mógł być pozytywnie zaopiniowany w zakresie telekomunikacji. I tak np. lokalizację masztów telefonii komórkowej dopuszcza się wyłącznie na terenach będących własnością gminy. Zasięg uciążliwości dla środowiska prowadzonej na danym terenie działalności gospodarczej powinien być bezwzględnie ograniczony do granic obszaru, do którego inwestor posiada tytuł prawny. W granicach planu nie ustala się inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, należących do zadań własnych gminy.

Ważne!

Ustawa o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych przewiduje nadanie istotnych uprawnień jednostkom samorządu terytorialnego. Mogą one w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej m.in. budować lub eksploatować infrastrukturę telekomunikacyjną, dostarczać sieci telekomunikacyjne lub zapewniać dostęp do infrastruktury telekomunikacyjnej, a także świadczyć, z wykorzystaniem posiadanej infrastruktury telekomunikacyjnej i sieci telekomunikacyjnych, usługi na rzecz przedsiębiorców telekomunikacyjnych i użytkowników końcowych

● przeznaczenie terenów;

● zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego;

● zasady ochrony środowiska;

● zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków;

● parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym linie zabudowy, gabaryty obiektów i wskaźniki intensywności zabudowy;

● granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów górniczych, a także narażonych na niebezpieczeństwo powodzi oraz zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych;

● szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym;

● szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy;

● zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej;

● sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów.

Plan miejscowy uchwala rada gminy, rozstrzygając jednocześnie m.in. o sposobie realizacji zapisanych w planie inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały.

Krzysztof Tomaszewski

krzysztof.tomaszewski@infor.pl

Rozdział 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.).

Art. 46 i 75 ustawy z 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz.U. nr 106, poz. 675).