Przedsiębiorca może zaskarżyć postanowienie do sądu administracyjnego

Postanowienie organu wydane na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy z 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz.U. nr 124, poz. 859 ze zm. - dalej ustawa) wzywające do zastosowania procedur określonych w art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska, działając na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów w zw. z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.Urz. WE Seria L 190/1 z 12 lipca 2006 r.), wezwał przedsiębiorcę jako podmiot zobowiązany do dokonania zgłoszenia wysyłki zużytych kartridży do drukarek nielegalnie przywiezionych do Polski, do zastosowania procedur określonych w art. 9 Konwencji Bazylejskiej poprzez powrotny wywóz odpadów do kraju wysyłki oraz do sporządzenia zgłoszenia powrotnego wywozu odpadów dot. nielegalnego transportu odpadów, wyznaczając jednocześnie termin realizacji tych obowiązków. Przedsiębiorca wniósł na to postanowienie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd I instancji odrzucił skargę. W ocenie sądu z treści przepisów ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów wynika, że zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem, o którym mowa w art. 3 par. 2 pkt 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Na postanowienie to nie przysługuje bowiem zażalenie. Sąd I instancji uznał, że przedmiotowe postanowienie jest elementem czynności procesowej, a zaskarżeniu do sądu podlega decyzja, która jest wynikiem postępowania. Skarżący przedsiębiorca wniósł od postanowienia WSA skargę kasacyjną, żądając jego uchylenia.

NSA uznał, że skarga kasacyjna oparta została na uzasadnionych podstawach, w związku z tym uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że istotą sporu było ustalenie, czy postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, wydane na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy, jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty i kończącym postępowanie, a tym samym, czy przysługuje od niego skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 3 par. 2 pkt 2 p.p.s.a. NSA zauważył, że postępowanie w sprawie nielegalnego międzynarodowego przemieszczania odpadów jest podzielone na dwa etapy. Najpierw organ, stwierdzając nielegalny przewóz odpadów postanowieniem wzywa do dobrowolnego wykonania stosownych procedur. Dopiero w przypadku niezastosowania się do ww. procedur w określonym terminie, pomimo wezwania, organ w drodze decyzji, o której mowa w art. 26 ustawy nakazuje zobowiązanemu podmiotowi podjęcie określonych działań. NSA uznał, że jakkolwiek postępowanie w przedmiocie nielegalnego przemieszczania odpadów jest załatwiane w drodze decyzji administracyjnej, to jednak ze względu na specjalne uregulowania zawarte w art. 25 ust. 1 ustawy, w postępowaniu tym możliwe jest wydanie takiego postanowienia, które kończy postępowanie i rozstrzyga sprawę co do istoty. W przypadku bowiem, gdy strona zastosuje się do wytycznych zawartych w postanowieniu, tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, taka sprawa jest rozstrzygnięta i zakończona bez potrzeby wydawania decyzji administracyjnej.

asystent sędziego NSA