Można się zapoznać z dokumentami w odrębnej procedurze

Spółka wystąpiła do zarządu województwa o udostępnienie informacji publicznej poprzez wydanie dokumentów związanych ze sprawą dotyczącą jej udziału w konkursie o dofinansowanie projektu w ramach regionalnego programu operacyjnego. Chodziło o wydanie kserokopii karty oceny merytorycznej wniosku oraz opinii prawnych stanowiących podstawę negatywnej oceny wniosku. Marszałek województwa pismem zawiadomił spółkę, że jej wniosek nie może zostać załatwiony zgodnie z oczekiwaniem, ponieważ żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Spółka wniosła więc do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu.

WSA uwzględnił skargę i zobowiązał zarząd województwa do rozpoznania wniosku spółki. W uzasadnieniu wyroku wskazał, że wnioskowane przez skarżącą dokumenty wbrew stanowisku organu zawierają informację publiczną, przez co spółka może dochodzić udostępnienia ich treści w trybie wskazanej ustawy. Dokumenty te zdaniem WSA dotyczą sfery faktów publicznych, zostały wytworzone na zlecenie organu administracji publicznej, zawierają informację o sposobie załatwienia sprawy, tworzą więc, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informację o sprawach publicznych, a stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d, będąc rodzajem informacji o sposobie prowadzenia spraw, podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach w niej określonych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz oddalił skargę spółki. Sąd kasacyjny uznał za zasadne zarzuty naruszenia prawa materialnego art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że karty oceny merytorycznej dotyczącej spółki oraz opinia prawna sporządzona przez departament prawny UM w sprawie jej wniosku o dofinansowanie projektu stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu temu podmiotowi w trybie tej ustawy. NSA wskazał na treść art. 1 ust. 1 oraz art. 6 powyższej ustawy, które określają, co należy rozumieć jako informację publiczną. Zwrócił jednocześnie uwagę na art. 1 ust. 2 ustawy, z którego wynika, że jej przepisy nie mają zastosowania w sprawach, do których mają zastosowanie przepisy innych ustaw w zakresie określającym odmiennie zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.

NSA podkreślił, że w niniejszej sprawie WSA błędnie zakwalifikował, że żądane przez stronę informacje stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu stronie na zasadach i w trybie określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem NSA sąd I instancji rozpoznał w istocie skargę na podstawie przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do czego w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie był uprawniony, skoro skarga dotyczy bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej i zarzucała naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem NSA wniosek spółki miał w istocie służyć zakwestionowaniu negatywnej oceny projektu wydanej na podstawie art. 30a ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Żądane dokumenty podlegały więc udostępnieniu i ocenie na zasadach określonych w odrębnych przepisach. NSA podał, że w przedstawionym stanie faktycznym instytucji zarządzającej nie można było zarzucić bezczynności w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, skoro zarząd województwa zajął stanowisko, wskazując zasadnie, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej podlegającej udostępnieniu wnioskodawcy w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W niniejszej sprawie przepisami, które mają w tym zakresie zastosowanie do wnioskodawcy, są przepisy określone w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Wyrok NSA z 12 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 610/11

Szczepan Borowski

asystent sędziego NSA