Nie można żądać dokumentacji niezwiązanej z projektem

Woda lecznicza jest kopaliną, a do określenia granic złoża kopaliny nie jest wymagana dokumentacja hydrologiczna, lecz geologiczna, o jakiej mowa w art. 41 ust. 1 ustawy - Prawo geologiczne i górnicze.

Starosta zatwierdził spółce projekt prac geologicznych na wykonanie otworu wiertniczego dla ujęcia wód podziemnych do celów gospodarczych na terenie ośrodka wczasowego. Zobowiązał ponadto spółkę do przedłożenia wyników prac geologicznych i badań laboratoryjnych, w formie dokumentacji hydrologicznej określającej zasoby eksploatacyjne wód podziemnych w przypadku wód zwykłych (nie leczniczych), bądź - w przypadku ujęcia wód leczniczych - "innej dokumentacji geologicznej" zgodnie z rozporządzeniem ministra środowiska z 23 czerwca 2005 r. w sprawie określenia przypadków, w których konieczne jest sporządzenie innej dokumentacji geologicznej. Po zakończeniu prac przez spółkę starosta odmówił przyjęcia przedłożonej dokumentacji. Samorządowe kolegium odwoławcze uchyliło powyższą decyzję. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy starosta zobowiązał inwestora do przedłożenia: koncesji na eksploatację wód leczniczych i dokumentacji hydrologicznej opracowanej przez uprawnionego geologa. Ta decyzja również została uchylona przez SKO. W kolejnej decyzji organ I instancji zobowiązał inwestora do przedłożenia dokumentacji geologicznej innej (niekończącej się udokumentowaniem zasobów wód podziemnych), zgodnej z wymaganiami rozporządzenia ministra środowiska w sprawie przypadków, w których konieczne jest sporządzenie innej dokumentacji geologicznej. SKO utrzymało w mocy powyższą decyzję.

Skargę do WSA złożyła spółka, ale sąd ją oddalił. Spółka wniosła od wyroku skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz wydane w sprawie decyzje. Uznał, że sąd I instancji naruszył art. 45 ust. 1a prawa geologicznego i górniczego. Zgodnie z nim w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania dokumentacji geologicznej organ administracji geologicznej zawiadamia pisemnie o przyjęciu dokumentacji bez zastrzeżeń, a gdy dokumentacja nie odpowiada wymogom określonym w przepisach prawa, zażąda w drodze decyzji uzupełnienia lub poprawienia dokumentacji. Jeżeli zatem ta dokumentacja nie odpowiadała wymaganiom określonym przepisami prawa, organ powinien wydać decyzję nakazującą stosowne uzupełnienie bądź poprawę dokumentacji.

NSA podał, że w myśl art. 42 ust. 1 pkt 1 prawa geologicznego dokumentację hydrologiczną sporządza się w celu ustalenia zasobów wód podziemnych. Brak takich ustaleń nie stanowi jednak podstawy do żądania uzupełnienia lub poprawienia dokumentacji, o jakiej mowa w art. 45 ust. 1a prawa geologicznego, gdyż w takiej sytuacji nie byłaby to już dokumentacja hydrologiczna. Wezwanie zaś strony skarżącej do "przedstawienia dokumentacji odpowiedniej do uzyskanego efektu prac geologicznych" oznacza, iż organ nie wezwał skarżącej do "uzupełnienia lub poprawienia dokumentacji" lecz do przedstawienia "innej" dokumentacji, a zatem podstawy do takiego żądania nie mógł stanowić przepis art. 45 ust. 1a omawianej ustawy.

NSA zauważył ponadto, iż okoliczność, że spółka "udokumentowała wody o cechach wody leczniczej" nie oznacza, iż udokumentowała wodę leczniczą, a nie wodę podziemną. W ustawie - Prawo geologiczne i górnicze brak jest definicji pojęcia "woda podziemna". Natomiast w art. 9 pkt 22 ustawy z 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne stwierdzono, iż przez wody podziemne rozumie się wszystkie wody znajdujące się pod powierzchnią ziemi w strefie nasycenia, w tym wody gruntowe pozostające w bezpośredniej styczności z gruntem lub podglebiem. Zgodnie zaś z art. 5 ust. 2a pkt 4 prawa geologicznego i górniczego w rozumieniu ustawy nie są kopalinami wody podziemne, z wyjątkiem solanek, wód leczniczych i termalnych.

Szczepan Borowski,

asystent sędziego NSA