Odpowiednie przepisy określają, kto jest stroną postępowania

W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę mogą brać udział wyłącznie podmioty, które w związku z prowadzeniem robót budowlanych doznają ograniczenia w zagospodarowaniu swoich nieruchomości.

Spółka "A" Sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na realizację inwestycji polegającej na budowie ośmiu budynków letniskowych O. Do starostwa powiatowego wpłynęło pismo J.K. (dalej także: skarżący) wnoszące sprzeciw przeciwko poszerzeniu drogi o trzy metry kosztem jego działki. Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił "A" Sp. z o.o. pozwolenia na budowę. Wyjaśnił, że planowana budowa jest zgodna z decyzją wójta gminy ustalającą warunki zabudowy i nie wprowadza ograniczeń w zagospodarowaniu terenu w jej otoczeniu. J.K. wniósł odwołanie. Wojewoda stanął na stanowisku, iż J.K. nie jest stroną w niniejszej sprawie, gdyż nie wykazał interesu prawnego. Skarżący wniósł skargę do WSA w Lublinie.

Zdaniem sędziów wojewoda prawidłowo uznał, że skarżący nie ma interesu prawnego w postępowaniu w sprawie udzielenia "A" Sp. z o.o. pozwolenia na budowę. Stronami tego postępowania są wyłącznie podmioty wskazane w art. 28 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 z późn. zm.). Jest to przepis szczególny w stosunku do art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), który ustala zasadę, że stroną w postępowaniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Natomiast z art. 28 ust. 2 prawa budowlanego wynika, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Ograniczenie to wprowadzono po to, aby oprócz inwestora w postępowaniu brały udział wyłącznie te podmioty, które w związku z prowadzeniem robót budowlanych doznają ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, do których mają tytuł prawny, bądź sprawują nad nimi zarząd. Zdaniem sędziów decyzja starosty o udzieleniu pozwolenia na budowę nie dotyczy interesu prawnego skarżącego. Sąd doszedł do wniosku, że działka skarżącego została błędnie wskazana przez organ I instancji jako leżąca w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Wyznaczając obszar oddziaływania, organ powinien każdorazowo brać pod uwagę indywidualne cechy projektowanego obiektu oraz sposób zagospodarowania terenu w jego otoczeniu, uwzględniając treść nakazów i zakazów zawartych w przepisach odrębnych, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu terenu związane z projektowanym obiektem. Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że realizacja inwestycji w żaden sposób nie ograniczy zabudowy na działce skarżącego. Jego działka nawet nie graniczy bezpośrednio z terenem pod budowę planowanych obiektów.

Oprac. Ewelina Stępień

z 29 grudnia 2011 r., II SA/Lu 616/11.

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/057/i02.2012.057.08800080b.802.jpg@RY2@

Robert Gowin, radca prawny z Kancelarii Radcy Prawnego Małgorzaty Sobol

WSA w Lublinie uznał, że skarżący nie ma przymiotu strony, gdyż po jego stronie brak jest interesu prawnego. Należy zgodzić się ze stanowiskiem sądu. Samo przyjęcie, że nieruchomość skarżącego znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, nie uzasadnia uznania jej właściciela za stronę postępowania. Artykuł 28 ust. 2 prawa budowlanego jest lex specialis względem art. 28 k.p.a. Dla uznania za stronę muszą zatem zostać spełnione obie normy prawne. Na gruncie postępowań o wydanie pozwolenia na budowę podmiot musi wykazać, że należąca do niego nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu oraz to, że rozstrzygnięcie w sprawie dotyka jego interesu prawnego. Niezasadnym jest również powoływanie się skarżącego na wadliwość decyzji o warunkach zabudowy w sprawie o pozwolenie na budowę. Argumenty przemawiające za wzruszeniem decyzji o warunkach zabudowy skarżący powinien podnieść we właściwym postępowaniu. Obecnie, jako że decyzja o warunkach zabudowy jest ostateczna, stanowi podstawę dla wydania przedmiotowej decyzji.