Po terminie i urzędnik nic nie wskóra

30-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu na wykonanie robót budowlanych jest wiążący również dla organu II instancji. Wniesienie odwołania od decyzji o sprzeciwie nie powoduje przedłużenia materialnoprawnego terminu wydania decyzji o sprzeciwie dla organu II instancji.

13 lutego 2012 r. spółka wniosła do starostwa zgłoszenie o zamiarze wykonania robót budowlanych polegających na montażu reklamy dwutablicowej. 22 lutego organ wezwał spółkę do uzupełnienia zgłoszenia w terminie 10 dni pod rygorem wniesienia sprzeciwu.

Wezwanie zostało nadane 29 lutego i doręczone spółce 20 marca 2012 r. Decyzją z 20 marca starosta wniósł sprzeciw do zgłoszenia budowlanego, wskazując, że inwestor nie uzupełnił w terminie brakujących dokumentów.

Na skutek odwołania spółki wojewoda 31 maja 2012 r. uchylił decyzję i jednocześnie wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót. Wskazał, że decyzja starosty była wadliwa, gdyż została wydana jeszcze przed upływem terminu wyznaczonego inwestorowi na uzupełnienie dokumentacji.

Jednocześnie złożenie sprzeciwu znajduje podstawę w art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane (Dz.U. z 1994 r. nr 89, poz. 414 ze zm.). Projektowana tablica reklamowa stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy, a zatem jej wykonanie uzależnione jest od uzyskania pozwalnia na budowę. Na tą decyzję spółka wniosła skargę.

Wojewódzki sąd administracyjny uchylił decyzję w części obejmującej wniesienie sprzeciwu. Wskazał, że na gruncie art. 30 ust. 5 pr. bud. organ może wnieść sprzeciw, ale tylko w terminie w nim wskazanym, tj. w terminie 30 dni.

Tylko w tym terminie organ może wydać decyzję o sprzeciwie, i z jego upływem traci kompetencję do wniesienia sprzeciwu, nawet w sytuacji istnienia ustawowych podstaw jego złożenia. Spółka wniosła zgłoszenie 13 lutego 2012 r., a  postanowienie o nałożeniu obowiązku uzupełnienia zgłoszenia w terminie 10 dni zostało doręczone 20 marca 2012 r.

W sytuacji nałożenia przez organ obowiązku uzupełnia braków termin do wydania decyzji o sprzeciwie liczy się od dnia uzupełnienia braków, a zatem upływał 30 marca 2012 r. Stąd też 30-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu ostatecznie upływał 30 kwietnia 2012 r. Wydanie przez wojewodę decyzji 31 maja naruszało art. 30 ust. 5 pr. bud.

Sąd I instancji stwierdził, że organ odwoławczy, uchylając decyzję, zobligowany był do wydania decyzji o umorzeniu postępowania. Spółka wniosła skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za pozbawioną usprawiedliwionych podstaw. Wskazał, że art. 30 ust. 5 ustawy pr. bud. stanowi, że "zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych.

Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia".

W ocenie NSA określony w przepisie termin ma niewątpliwie charakter przepisu prawa materialnego. Jego upływ oznacza dla organu brak możliwości wniesienia sprzeciwu. Sprzeciw wniesiony przez organ w przewidzianym ustawowo terminie oznacza brak zgody na wykonywanie przez inwestora zamierzonych robót budowlanych.

Wniesienie odwołania od decyzji o sprzeciwie uruchamia tryb odwoławczy przed organem II instancji, do którego zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

Organ odwoławczy nie może pominąć specyfiki instytucji zgłoszenia, w tym art. 30 ust. 5 pr. bud. Organy administracji publicznej obu instancji orzekające w sprawie dokonanego zgłoszenia są ograniczone czasowo do wniesienia sprzeciwu i po upływie 30 dni od doręczenia zgłoszenia (ewentualnie po upływie czasu do uzupełnienia braków zgłoszenia) tracą kompetencję do wydania decyzji o sprzeciwie. NSA podkreślił, że wniesienie odwołania od decyzji o sprzeciwie nie powoduje przedłużenia materialnoprawnego terminu wydania decyzji o sprzeciwie dla organu II instancji.

z 6 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 35/13

DGP PRZYPOMINA

Podobne orzeczenie

Organ odwoławczy nie może zastosować art. 138 par. 2 k.p.a., uchylić decyzji i przekazać sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdy upłynął termin do wniesienia sprzeciwu. Z analogicznych powodów nie może organ odwoławczy, po upływie terminu do wniesienia sprzeciwu, uchylić decyzji organu I instancji i orzec w sprawie co do istoty, skoro kompetencja organów do wniesienia sprzeciwu wygasła - orzekł WSA w Gliwicach w wyroku z 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1462/13.

KOMENTARZ EKSPERTA

Lawina błędów

@RY1@i02/2014/186/i02.2014.186.02300070h.803.jpg@RY2@

Michał Paprocki radca prawny z Kancelarii Radcowskiej Chmaj i Wspólnicy

Organ I instancji popełnił błąd. Jest też zwrot akcji w postaci nieskutecznej próby naprawienia błędu, co prowadzi do kolejnego błędu. NSA słusznie wskazał, że termin z art. 30 ust. 5 ustawy pr. bud. jest również wiążący dla organu II instancji, który rozpoznaje odwołanie od decyzji o wniesieniu sprzeciwu. Zgodzić się również należy, że, gdy organ II instancji uznał, iż istniała inna podstawa do zgłoszenia sprzeciwu, a termin z art. 30 ust. 5 pr. bud. już upłynął, to należało uchylić decyzję o sprzeciwie i umorzyć postępowanie. Termin, o którym mowa w tym przepisie, do wniesienia przez właściwy organ sprzeciwu wynosi 30 dni i jest terminem prawa materialnego, co oznacza, że nie może być przez organ przedłużany, skracany lub też zawieszany. Upływ tego terminu skutkuje utratą przez organ możliwości wniesienia sprzeciwu. Należy zaznaczyć, iż wydanie postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków zgłoszenia z woli ustawodawcy przerywa 30-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu. Wyłącznie kompletne zgłoszenie wywołuje skutek w postaci rozpoczęcia biegu wskazanego terminu. W analizowanej sytuacji termin do uzupełnienia przedmiotowego zgłoszenia upływał 30 marca 2012 r. i w efekcie trzydziestodniowy termin do wniesienia sprzeciwu ostatecznie upływał w dniu 30 kwietnia 2012 r.

Szczepan Borowski

asystent sędziego NSA