Jeden klient, dwa filary

Do tej pory biuro podróży było zobowiązane zapewnić zabezpieczenia finansowe dla prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na wypadek niewypłacalności. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 187) warunkiem prowadzenia podróżniczego biznesu było zawarcie umowy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej stanowiącej źródło wypłaty środków finansowych klientom w razie plajty touroperatora. Pieniądze, uruchamiane przez marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę przedsiębiorcy, szły zarówno na sprowadzenie klientów przebywających za granicą do kraju, jak i na zwrot wpłat konsumentów na wycieczki, które nie doszły do skutku. Takie wymogi będą obowiązywały również po zmianach. Tyle tylko, że zostały one wyodrębnione jako pierwszy filar systemu zabezpieczeń finansowych biur podróży. Obok powstanie filar drugi o charakterze uzupełniającym, którego jedyną częścią będzie właśnie TFG. Jego powołanie do życia stanowi odpowiedź na występujące dotychczas sytuacje, gdy środki z gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych nie wystarczały na pokrycie wspomnianych wcześniej wydatków w przypadku upadku touroperatora. Pieniądze z funduszu do klientów popłyną więc dopiero wtedy, gdy na pokrycie roszczeń nie wystarczą gwarancje posiadane przez biuro podróży.