Chodzi o to, aby podzielić środowisko adwokackie i radcowskie

Czy sądzi pan, że kwestionowanie przepisów wskazujących kryterium przynależności do izby adwokackiej lub radcowskiej (przypomnijmy: w przypadku adwokatów jest to miejsce położenia siedziby zawodowej, w przypadku radców - miejsce zamieszkania) jest w ogóle zasadne? We wniosku, który trafił niedawno do Trybunału Konstytucyjnego, posłowie wskazują przede wszystkim na potencjalne naruszenie konstytucyjnej zasady wolności gospodarczej, wolności zrzeszania się oraz wolności tworzenia samorządów zawodowych.

Takie kwestionowanie nie jest w żadnej mierze zasadne. Zawód adwokata czy radcy prawnego jest zawodem zaufania publicznego. Niezależny samorząd adwokacki sprawuje także pieczę nad przestrzeganiem zasad wykonywania zawodu. Tak samo jest ukształtowany zawód lekarza, architekta i wiele innych. W istocie wniosek zmierzałby do zakwestionowania w ogóle istoty zawodu zaufania publicznego. Natomiast skierowanie go niejako wyłącznie wobec adwokatów i radców ujawnia tylko intencje autorów wniosku, czyli faktyczną likwidację niezależności adwokackiej, która jest niezbędnym atrybutem rzetelnej obrony interesów klienta. Zgodnie z art. 17 Konstytucji RP w drodze ustawy można tworzyć samorządy zawodowe, reprezentujące osoby wykonujące zawody zaufania publicznego i sprawujące pieczę nad należytym wykonywaniem tych zawodów w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony. Swoboda wolności gospodarczej także nie jest w żaden sposób naruszona, ponieważ samorząd nie wpływa na wybór miejsca siedziby adwokata. Siedzibę wyznacza on samodzielnie, ma także możliwość zmiany izby, do której przynależy. Procedura jest zależna wyłącznie od woli adwokata. Nie ma pod tym względem żadnych ograniczeń.