Profesor Wacław Szubert
Wybitny prawnik i polityk społeczny urodził się we Włocławku w 1912 r. Przez krótki czas mieszkał także w Moskwie, skąd po odzyskaniu niepodległości wrócił wraz z rodziną do ojczyzny. Szkoły kończył już w Warszawie. Tu także, na Uniwersytecie Warszawskim, zdobył w 1934 r. tytuł magistra prawa, a już dwa lata później stopień doktora nauk prawnych. Rozprawa doktorska dotyczyła ubezpieczenia na wypadek bezrobocia w Wielkiej Brytanii. To wtedy skrystalizowały się trzy najważniejsze dziedziny refleksji naukowej późniejszego wybitnego profesora: prawo pracy, prawo ubezpieczeń społecznych oraz polityka społeczna.
Rys pozytywnego społecznego utopizmu, myślenia o społeczeństwie jako przestrzeni realizacji wartości, towarzyszył Wacławowi Szubertowi przez całe życie.
Zanim jednak młody naukowiec zdążył rozwinąć skrzydła, wybuchła II wojna światowa. Wacław Szubert miał piękną kartę konspiracyjną. Od kwietnia 1940 r. do czerwca 1943 r. działał w Związku Walki Zbrojnej - Armii Krajowej, w komórce Biura Informacji i Propagandy (BIP), gdzie odpowiadał za sprawy społeczne. 1 lipca 1943 r. Wacław Szubert, który w konspiracji przyjął pseudonim „Wirski”, awansował na zastępcę dyrektora Departamentu Pracy i Opieki Społecznej w Delegaturze Rządu na Kraj. Do wybuchu Powstania Warszawskiego wykładał także na wydziale prawno-ekonomicznym podziemnej Wolnej Wszechnicy Polskiej.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.