Gazety z dodatkami nie są jednym produktem

W przypadku sprzedaży czasopisma z gadżetem, tj. produktem dodatkowym, stawkę podatku należy ustalać osobno w odniesieniu do samego czasopisma oraz osobno dla dołączanego do niego gadżetu.

Spółka prowadzi działalność wydawniczą. Jej klienci w ramach jednej ceny transakcyjnej kupują wraz z książkami i czasopismami różnego rodzaju dodatkowe produkty, takie jak długopisy, breloki, notatniki itp. Sprzedaż w komplecie ma na celu uatrakcyjnienie oferty sprzedaży. Produkty dodatkowe dołączane do książek i czasopism nie stanowią odrębnego produktu, tylko integralny składnik publikacji, do których są dołączane. Spółka nigdy nie sprzedaje produktów dodatkowych jako samodzielnych towarów. Ponadto podatniczka wyjaśniła, że klient nie ma możliwości zakupu wyłącznie książki czy czasopisma, tj. nie może zrezygnować z produktu dodatkowego. Spółka zapytała, czy sprzedaż publikacji wraz z dołączonymi do nich drobnymi produktami dodatkowymi stanowi jedną transakcję, opodatkowaną w całości według stawki VAT właściwej dla danej publikacji. Zdaniem podatniczki produkty dodatkowe dołączane do wydawanych publikacji stanowią integralny, dodatkowy składnik tych publikacji. Dlatego jest to jedna sprzedaż opodatkowana jedną stawką VAT właściwą dla produktu głównego. Ponieważ organy podatkowe uznały stanowisko spółki za błędne, spór trafił do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uwzględnił skargi spółki. Zdaniem sądu w przypadku sprzedaży czasopisma z gadżetem (produktem dodatkowym) stawkę podatku należy ustalać osobno w odniesieniu do samego czasopisma oraz osobno dla dołączanego do niego gadżetu. Jeżeli są spełnione ustawowe wymogi, dostawa czasopism podlega opodatkowaniu obniżoną stawką podatku. Natomiast dostawa dołączanych do czasopism produktów dodatkowych będzie opodatkowana stawką właściwą dla nich. Jak podkreślił sąd dostawa gadżetu nie jest bowiem dostawą czasopisma.

Ponadto w ocenie sądu publikacja (książka, czasopismo, gazeta) z załącznikiem (produktem dodatkowym) stanowiącym towar wytwarzany innymi metodami, jak poligraficzne, nie zostały zaklasyfikowane do jednego grupowania PKWiU. Nie ma takiego towaru w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, jak czasopismo i załącznik (produkt dodatkowy). Sąd uznał, że brak możliwości sklasyfikowania publikacji wraz z produktem dodatkowym do jednego z grup PKWiU ma istotne znaczenie przy ustaleniu preferencyjnej stawki podatku. Uznanie, że spółka ma rację, prowadziłoby do możliwości wyboru stawki podatkowej poprzez dowolne łączenie produktów opodatkowanych różnymi stawkami.