Usługi sprzątania nie są związane z najmem

Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok w sprawie RLRE Tellmer Property sro, która dotyczyła objęcia zwolnieniem VAT związanych z najmem usług sprzątania nieruchomości.

RLRE Tellmer Property jest właścicielem budynków z mieszkaniami oddanymi w najem. Poza czynszem pobiera ona od lokatorów odrębnie fakturowane kwoty tytułem sprzątania części wspólnych wykonywanego przez dozorców budynków. Po uznaniu, że RLRE Tellmer Property dokonała zbyt dużego odliczenia VAT związanego z opłatami za sprzątanie, organy podatkowe zdecydowały o zwiększeniu kwoty podatku przypadającego do zapłaty przez tę spółkę za maj 2005 r.

RLRE Tellmer Property zaskarżyła decyzję organów podatkowych, wskazując, że wynajem oraz usługi związane z wynajmem mieszkań, takie jak sprzątanie części wspólnych, stanowią świadczenia niepodzielne z najmem. Europejski Trybunał Sprawiedliwości przypomniał, że w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem, które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, jeżeli nie są od siebie niezależne. Jest tak np. w sytuacji, gdy można stwierdzić, że jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, a inne świadczenie lub świadczenia stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los podatkowy świadczenia głównego. W szczególności dane świadczenie należy uważać za świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi usługodawcy.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości przypomniał, że najem nieruchomości w rozumieniu art. 13 część B lit. b) VI Dyrektywy polega na tym, że wynajmujący przyznaje najemcy, na umówiony czas i za wynagrodzeniem, prawo do zajmowania nieruchomości na takich zasadach jak właściciel, z wyłączeniem wszelkich innych osób. Dlatego też chociaż usługi sprzątania części wspólnych budynku towarzyszą korzystaniu z najętego dobra, to nie muszą być objęte zakresem pojęcia najmu w rozumieniu art. 13 część B lit. b) VI Dyrektywy. Usługi sprzątania części wspólnych budynku mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy np. przez osoby trzecie wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług bezpośrednio lokatorom lub przez wynajmującego zatrudniającego w tym celu własnych pracowników lub posługującego się przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem.

Skoro najem mieszkań oraz sprzątanie części wspólnych budynku mogą być, w okolicznościach takich jak w sprawie przed sądem krajowym, wzajemnie rozdzielone, to nie można uznać, że stanowią jedno świadczenie w rozumieniu orzecznictwa ETS.

Trybunał uznał, że dla celów stosowania art. 13 część B lit. b) VI Dyrektywy najem nieruchomości i usługi sprzątania jej części wspólnych należy uznać, w okolicznościach takich jak w sprawie przed sądem krajowym, za czynności samodzielne, wzajemnie od siebie odrębne, w wyniku czego usługi te nie są objęte zakresem tego przepisu.

doradca podatkowy w Firmie Doradczej KPMG

Wyrok ETS w sprawie RLRE Tellmer Property sro jest ważnym wyrokiem w kontekście interpretacji świadczenia, jako składającego się z jednej lub kilku usług w rozumieniu przepisów regulujących VAT. Trybunał wskazał, że w rozpatrywanym stanie faktycznym usługi sprzątania części wspólnych świadczone przez podatnika nie mogą być traktowane jako element usługi najmu i dzielić skutków podatkowych z tymi usługami. Poparł swoje stanowisko trzema argumentami. Stwierdził, że usługi sprzątania części wspólnych nie mieszczą się w ukształtowanej przez ETS definicji usługi najmu. Ponadto usługi mogły być nabywane na różnych zasadach, w tym niekoniecznie bezpośrednio od wynajmującego, i były odrębnie fakturowane. Dodatkowo usługi najmu i sprzątania mogły być wzajemnie rozdzielone. Wydaje się, że tak sformułowane warunki można uogólnić i potraktować je jako doprecyzowanie ukształtowanej przez orzecznictwo ETS definicji usługi pomocniczej. Należy jednak podkreślić, że wyrok został wydany w specyficznym stanie faktycznym (dotyczył usług zwolnionych) i ETS przyjął wąską definicję usług najmu. Może to rodzić wątpliwości co do możliwości stosowania tez wyroku w szerszym kontekście.