E-mail też daje prawo do preferencji

Jak wynika z analiz makroekonomicznych, wzrost polskiego PKB jest w istotny sposób uzależniony od eksportu. W tym kontekście ważne jest, aby przepisy podatkowe, zwłaszcza z zakresu VAT, nie utrudniały rozwoju eksportu.

W przeszłości różnie z tym bywało. Szczególnie od momentu, gdy w Polsce zaczął funkcjonować elektroniczny system komunikacji z władzami celnymi, zdarzało się, że podatnicy spotykali się z niezrozumiałymi dla nich interpretacjami przepisów dokonywanymi przez władze skarbowe.

Jedną z nich była interpretacja w zakresie przesłanek, które uprawniały do zakwalifikowania transakcji jako eksportu bezpośredniego albo pośredniego, a także dokumentowania tych transakcji w sposób uprawniający do zastosowania 0-proc. stawki VAT z tytułu wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty.

Sprawa była szczególnie drażliwa w kontekście tzw. eksportu pośredniego. W takiej sytuacji zgłoszenia towarów do celnej procedury wywozu dokonuje zwykle nabywca towarów, którego nazwa widnieje też na dokumentach celnych, a w szczególności jako nadawca na komunikacie elektronicznym IE-599. Z oczywistych powodów polski sprzedawca towarów jest w takiej sytuacji w posiadaniu tego komunikatu jedynie w postaci pliku elektronicznego w formacie XML, który jest przekazywany do niego za pomocą poczty elektronicznej.

Często jednak okazywało się, że organom podatkowym to nie wystarcza. Argumentowały bowiem, że z analizy przesłanek określających sytuacje, w których dochodzi do eksportu bezpośredniego i pośredniego, wynika, że w takiej sytuacji nie została spełniona jedna z przesłanek, aby transakcję uznać za eksport bezpośredni w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. a ustawy z 11 marca 2004 r. o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), gdyż wywozu towarów dokonuje ich nabywca. Co za tym idzie - był to eksport pośredni. Wydawać by się mogło, że kwestia jest rozstrzygnięta pozytywnie... Nic bardziej mylnego. Organy wskazywały bowiem, że w takim wypadku właściwy urząd celny powinien potwierdzić wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty przez fizyczne wydanie zgłaszającemu potwierdzenia wywozu towarów poza jej terytorium, polegające na wydruku komunikatu IE-599 oraz zamieszczeniu na nim pieczęci i podpisu. Dopiero kopia takiego potwierdzenia uprawnia podatnika do zastosowania stawki w wysokości 0 proc. z tytułu eksportu towarów. Innymi słowy e-mail z komunikatem IE-599 w formie pliku XML przesłany pocztą elektroniczną przez zagranicznego kontrahenta dostawcy nie stanowi wiarygodnego dla organów skarbowych dokumentu, który uprawnia do zastosowania 0-proc. stawki VAT z tytułu eksportu pośredniego towarów.

Na szczęście dla eksporterów zupełnie inne zdanie na ten temat miał WSA w Warszawie, który 21 września br. wydał orzeczenie (sygn. akt III SA/Wa 3570/11) w takiej sprawie. W ustnym uzasadnieniu WSA zdeprecjonował formalistyczne zapędy organów skarbowych i wyraził pogląd, że komunikat IE-599 w formie pliku XML otrzymany przez eksportera od zagranicznego kontrahenta jest wystarczający do zastosowania preferencyjnej stawki VAT. Sąd podkreślił, że dokument ten nie musi mieć charakteru uwierzytelnionej przez urząd celny kopii. Ponadto sąd wskazał, że do tego, aby stwierdzić, czy eksport ma charakter eksportu bezpośredniego, czy pośredniego, nie jest istotne to, czy zgłoszenia towarów do celnej procedury wywozu dokonuje zagraniczny nabywca. Na potwierdzenie tego stanowiska powołał brzmienie art. 146 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE, który nie uzależnia klasyfikacji transakcji eksportu od tożsamości podmiotu zgłaszającego towary do procedury wywozu.

Komunikat IE-599 w formie pliku XML otrzymany przez eksportera od zagranicznego kontrahenta jest wystarczający do zastosowania preferencyjnej stawki VAT

@RY1@i02/2012/214/i02.2012.214.07100020a.802.jpg@RY2@

Marcin Chomiuk, partner w dziale prawno-podatkowym PwC

Marcin Chomiuk

partner w dziale prawno-podatkowym PwC