SLIM VAT 3: korygować dotychczasowy kurs przeliczeniowy czy nie

Bodaj najbardziej medialną i najgłośniej zapowiadaną zmianą wprowadzaną przez ustawę zwaną SLIM VAT 3 (w dniu oddawania tego numeru do druku Sejm miał rozpatrzyć poprawki Senatu do niej) jest ta dotycząca zasad stosowania kursów walut w przypadku korekty rozliczeń w VAT. Trzeba oddać sprawiedliwość autorom tej nowelizacji, że nawet jeżeli nowo wprowadzony mechanizm normatywny nie wszystkim przypadnie do gustu, to z pewnością doprowadzi do ujednolicenia zasad postępowania przy korektach VAT. Po wejściu w życie zmian nie będzie już budzić wątpliwości, że przy korektach rozliczeń w VAT należy stosować kurs historyczny, czyli ten, który prawidłowo był zastosowany przy opodatkowaniu korygowanego świadczenia. Bez znaczenia przy tym będzie, czym powodowana jest korekta, jaki jest charakter przesłanki, tj. czy jest to przyczyna pierwotna – czyli istniejąca już w momencie opodatkowania czynności (np. błąd co do podstawy opodatkowania lub stawki), czy wystąpiła ona później (np. przyznanie bonusu, rabatu, zwrot towaru itp.), jak również czy w ramach korekty następuje zwiększenie, czy obniżenie podstawy opodatkowania i/lub kwoty VAT. Od tej reguły prawodawca przewiduje dwie grupy odstępstw, a jednocześnie wprowadził zastrzeżenie, że żadna z tych metod (zarówno podstawowa, jak i wyjątki) nie jest właściwa, jeżeli podatnik wybrał tzw. przychodowy sposób przeliczania kwot wyrażonych w walucie obcej na złote polskie.

Kłopotliwe uzasadnienie

Podatnicy, którzy korygując rozliczenia w zakresie VAT, do tej pory posługiwali się kursem innym niż historyczny, muszą jednak odpowiedzieć sobie na pytania: co z wcześniejszymi korektami, czy zastosowane kursy były właściwe, czy przypadkiem nowelizacja, a właściwie proces jej przygotowywania, nie ściągnie na nich kłopotów? Niewątpliwie ryzyko sporów z fiskusem dotyczących kursów przy korektach w istotny sposób bowiem wzrosło.