Kiedy doręczenie pisma jest skuteczne

ekspert podatkowy

Przywrócenie terminu może nastąpić pod kilkoma warunkami, które muszą wystąpić łącznie. Po pierwsze, podatnik musi uprawdopodobnić brak swojej winy w uchybieniu terminowi. Po drugie, musi złożyć wniosek o przywrócenie terminu. Po trzecie, musi dochować zawitego, czyli nieprzywracalnego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Termin ten zaczyna biec od dnia ustania przyczyny uchybienia i wynosi 7 dni. I po czwarte, musi dopełnić wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Niekiedy zainteresowany może uwolnić się od zarzutu winy, np. gdy obali domniemanie o doręczeniu pisma.

Może tego dokonać np., gdy podniesie zarzut, że pismo nie zostało mu doręczone w trybie zwykłym do rąk własnych lub że nie dotarło do niego awizo o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Ustawodawca przewidział też doręczenie zastępcze. Jest ono skuteczne, gdy nieobecność adresata pisma w jego mieszkaniu w momencie oddawania pisma jest chwilowa, gdy pismo odbierze dorosły domownik oraz gdy pokwituje on odbiór i zobowiąże się do oddania pisma adresatowi. Obowiązkiem organów jest dbałość o to, aby pisma były doręczane przy wykorzystaniu druków zwrotnych potwierdzeń odbioru, które zawierają miejsce na adnotacje pozwalające ustalić nie tylko, kiedy przesyłka została doręczona, ale również, kto i w jakim trybie ją odebrał. Powinny też zawierać zobowiązanie tej osoby do oddania korespondencji adresatowi. Pokwitowanie może stanowić dowód, że domownik podjął się oddania pisma adresatowi, dopiero gdy zawiera odpowiednią informację. Jeśli z dokumentu tego nie wynika, w jaki sposób przesyłka została doręczona, doręczenie nie może zostać uznane za skuteczne.

Podstawa prawna

Art. 148, art. 162 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).