Czy brak podstawy prawnej narusza prawo

Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej organ może stwierdzić nieważność decyzji ostatecznej, która: została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem prawa, dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, skierowana jest do osoby niebędącej stroną w sprawie, była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, a także gdy zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa lub jeśli jej wykonanie wywołałoby czyn zagrożony karą.

Ponadto wspomniany akt prawny ustanawia dwie przesłanki, których wystąpienie uniemożliwia stwierdzenie nieważności decyzji. Są to wniesienie żądania po upływie 5 lat od daty doręczenia decyzji, a także oddalenie skargi na decyzję przez sąd administracyjny, chyba że decyzja dotyczy sprawy rozstrzygniętej wcześniej decyzją ostateczną.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, że decyzja została wydana bez wskazania podstawy prawnej. Jest to przesłanka umożliwiająca wystąpienie podatnika o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej.

Z kolei co do uchybienia w postaci podpisania decyzji przez zastępcę naczelnika urzędu skarbowego sprawa nie jest oczywista. Zgodnie bowiem z zarządzeniem ministra finansów w sprawie organizacji urzędów i izb skarbowych oraz nadania im statutów naczelnik urzędu skarbowego ustanawia regulamin organizacyjny urzędu, który powinien określać m.in. zakres stałych uprawnień jego zastępcy, głównego księgowego, kierowników komórek organizacyjnych i innych pracowników zatrudnionych na stanowiskach samodzielnych - do podejmowania decyzji, podpisywania pism i wyrażania stanowiska urzędu w określonych sprawach. Analogiczne przepisy odnoszą się do dyrektora izby skarbowej. Jak z tego wynika, fakt podpisania decyzji przez zastępcę naczelnika urzędu skarbowego nie może stanowić przesłanki uzasadniającego wystąpienie podatnika o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej.

Ważne

Wydanie ostatecznej decyzji podatkowej bez wskazania podstawy prawnej jest jedną z przesłanek umożliwiających podatnikowi wystąpienie o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Warto przypomnieć, że brak podstawy prawnej do wydania decyzji nie może być utożsamiany z brakiem lub błędnym powołaniem tej podstawy, które rozumiane jest jako uchybienie formie i nie skutkuje nieważnością decyzji

Podstawa prawna

Art. 247 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Zarządzenie nr 13 ministra finansów z 20 czerwca 2006 r. w sprawie organizacji urzędów i izb skarbowych oraz nadania im statutów (Dz.Urz. MF nr 7, poz. 55 z późn. zm.).