Nieostateczne decyzje zablokują wydanie zaświadczenia

Jeśli organ kontroli skarbowej wydał decyzje określające zobowiązanie podatkowe, to mimo złożenia przez spółkę odwołania naczelnik urzędu skarbowego nie może wydać zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach przez spółkę.

Skarżąca spółka w kwietniu 2011 r. zwróciła się do naczelnika urzędu skarbowego o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach z uwzględnieniem informacji o prowadzonych postępowaniach egzekucyjnych lub ich braku. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ stwierdził, że spółka, według stanu na 22 kwietnia 2011 r., zalega w zapłacie VAT za miesiące od lipca do grudnia 2006 r., i nie wydał zaświadczenia.

22 kwietnia 2011 r. istniały decyzje wydane 1 grudnia 2010 r. przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej określające spółce zobowiązanie w VAT od lipca do grudnia 2006 r. Decyzje zostały doręczone spółce, ale nie nadano im rygoru natychmiastowej wykonalności. Spółka złożyła odwołania od tych decyzji.

Spór między spółką a organami podatkowymi sprowadzał się więc od określenia, czy wydanie i doręczenie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, której nie został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, uniemożliwia wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, czy uzasadnia wydanie takiego zaświadczenia, gdy odwołanie podatnika od takiej decyzji nie zostało jeszcze rozpoznane.

Sąd powołał się w pierwszej kolejności na przepisy Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.), dotyczące wydawania zaświadczeń o niezaleganiu w podatkach. Wyjaśnił, że z przepisów wynika, że zaświadczenie wydane przez organ podatkowy jest przejawem wiedzy tego organu co do faktów i stanu prawnego w danym dniu i nie rozstrzyga ani o uprawnieniach, ani też o obowiązkach podmiotu, któremu je wydano.

WSA wyjaśnił, że decyzje dyrektora urzędu kontroli skarbowej określały prawidłową wysokość zobowiązań spółki. W dacie wydania tych decyzji nie podlegały one wykonaniu, bo były decyzjami nieostatecznymi i organ nie nadał im rygoru natychmiastowej wykonalności. Określone w nich kwoty należało jednak uznać za zaległości podatkowe, mimo odwołania.

Sąd orzekł, że naczelnik urzędu skarbowego miał informację o decyzjach wydanych przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej. Musiał więc uwzględnić to, że spółka ma zaległości. Jeśli organ rozpoznaje wniosek o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach i w okresie, w którym jest zobligowany do tego rozpoznania, stwierdza, że wobec podatnika wydano decyzje wymiarowe, z których wynika zaległość podatkowa, a od których wniesiono odwołanie, to nie może stwierdzić nieistnienia zaległości i zaznaczyć, że prowadzone jest postępowanie podatkowe.

w Rzeszowie z 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 671/11, nieprawomocny.

@RY1@i02/2012/001/i02.2012.001.07100030a.101.jpg@RY2@

Piotr Augustyniak, doradca podatkowy, K&L Gates

Wyrok WSA w Rzeszowie jest przykładem na brak precyzyjnego uregulowania dotyczącego decyzji wymiarowych nieostatecznych. Zgodzić się należy z tezą, że zaświadczenie ma odzwierciedlać stan wiedzy organu w danej chwili. Decyzje wymiarowe zostały wprawdzie wydane przez organ I instancji, ale wniesienie odwołań - przy braku nadania im rygoru natychmiastowej wykonalności - nie obliguje podatnika do zapłaty wynikającego z nich podatku. W przepisach Ordynacji nie określono niestety, o jaką decyzję - ostateczną czy nieostateczną - chodzi, a zatem można mieć wątpliwość, czy skoro wydane zostały decyzje przez organ I instancji, a były to decyzje dla organu wiążące, to organ nie mógł stwierdzić nieistnienia zaległości, bo nie miał podstaw prawnych do uchylenia się od tego związania. Z drugiej strony podatnik żadnych wymagalnych zaległości nie miał, więc odmowa wydania zaświadczenia może budzić wątpliwości. Orzeczenie jest nieprawomocne, więc ciekawe może być ewentualne orzeczenie NSA w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej.