Nabywca towaru nie musi płacić za zaległości sprzedawcy

Zgodnie z art. 112 par. 1 Ordynacji podatkowej nabywca przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części odpowiada całym majątkiem solidarnie z podatnikiem za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, chyba że przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wiedzieć o zaległościach.

Zakres odpowiedzialności został ograniczony do wartości nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (zgodnie z par. 3 art. 112) oraz odpowiedzialność nie obejmuje należności wymienionych w art. 107 par. 2 pkt 1.

Dla zabezpieczenia nabywca może złożyć wniosek o wydanie zaświadczenia o braku zaległości u sprzedawcy za zgodą zbywcy (art. 306g). W zaświadczeniu są wykazane zaległości podatkowe sprzedawcy, zaś w przypadku gdy żadnych nie ma, nabywca ma tę pewność, że nie odpowiada za zaległości podatkowe, które nie zostały w tym zaświadczeniu wykazane.

W praktyce może się zdarzyć, że wystawione zaświadczenie stwierdza brak zaległości sprzedawcy, jednak po jakimś czasie okazuje się, że sprzedawca jednak posiada jakieś zaległości. Wówczas nabywca odpowiada za zaległości podatkowe powstałe po wydaniu zaświadczenia jeżeli jeszcze nie nabył składnika majątku, a od wydania zaświadczenia minęło 30 dni (art. 112 ust 1 pkt 7).

Zatem jeśli przed wydaniem zaświadczenia lub w ciągu 30 dni od jego wydania dokonamy zakupu rzeczy z majątku przedsiębiorstwa, to wówczas nasza odpowiedzialność jako nabywcy jest wyłączona.

sf

Ustawa z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

prawnik, doktorant, Auxilium SA