Czy można odzyskać nadpłatę opłaty skarbowej

W zakresie nadpłaty należy odwołać się do przepisów rozdziału 9 Ordynacji podatkowej, regulujących kwestie zwrotu nadpłaconych podatków. Jak zauważył dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (interpretacja z 7 lutego 2011 r., nr IBPP3/443-863/10/DG), istota nadpłaty sprowadza się do tego, że świadczenie podatnika dokonane na rzecz wierzyciela podatkowego przewyższa to, czego wymaga od niego przepis prawa - jest on przy tym przekonany, że to, co płaci, jest realizacją ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Taka nadwyżka świadczenia ponad obowiązkowe stanowić będzie nadpłatę.

W przypadku zapłacenia kwoty wyższej niż należna podatnik powinien złożyć do organu podatkowego wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Może to wiązać się z obowiązkiem dopełnienia formalności przewidzianych w art. 75 Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy w pierwszej kolejności zaliczy nadpłatę na poczet zaległości podatkowych przewidzianych w stosownych przepisach i wynikłych z nich odsetek oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Dopiero przy ich braku nadpłata zostanie zwrócona, chyba że podatnik złoży wniosek o jej przekazanie na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Zwrot może zostać dokonany na wskazany przez podatnika rachunek bankowy lub w gotówce. Jego termin zależeć będzie od zdarzenia, w związku z którym taka nadpłata powstała.

W zakresie solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania Ordynacja podatkowa odsyła do przepisów kodeksu cywilnego. Zatem, co do zasady, organ podatkowy będzie mógł dokonać zwrotu nadpłaty któremukolwiek ze wspólników, a ten z nich, który świadczył ponad swoje zobowiązanie, będzie miał roszczenie regresowe w stosunku do tego, który taki zwrot przyjął. Wydaje się jednak, że w praktyce zwrot nadpłaty nastąpi do rąk składającego stosowny wniosek.

Olaf Jędruszek

prawnik, WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr

Podstawa prawna

Ustawa z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).