Jak amortyzować nieruchomości

doradca podatkowy w Kancelarii Doradztwa Podatkowego Pama

Zgodnie z art. 22g ust. 10 ustawy o PIT wartość początkowa budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych: wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności może zostać ustalona przez przyjęcie w każdym roku podatkowym wartości stanowiącej iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawianej lub używanej przez właściciela powierzchni użytkowej budynku lub lokalu oraz kwoty 988 zł.

Jeśli tylko część nieruchomości (budynku lub lokalu mieszkalnego) jest wykorzystywana na działalność bądź wynajmowana lub wydzierżawiana, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się w wysokości ustalonej od wartości początkowej nieruchomości, budynku lub lokalu odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej wykorzystywanej na działalność, wynajmowanej lub wydzierżawianej, do ogólnej powierzchni użytkowej nieruchomości, budynku lub lokalu. W tym celu przemnaża się powierzchnię używaną w działalności wyrażoną w mkw. przez współczynnik 988 zł/mkw. Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, których wartość początkową ustala się we wskazany sposób, nie podlegają objęciu ewidencją środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Ponieważ wartość początkową lokalu lub budynku mieszkalnego ustalamy na podstawie współczynnika przeliczeniowego, jest ona niezależna od cen nabycia oraz wszelkich ulepszeń dokonanych w tym środku trwałym. Zatem stosując uproszczony sposób amortyzacji, podatnik ma prawo wpisywać bezpośrednio w koszty ulepszenia dokonywane w środku trwałym. Wyliczenie wartości początkowej metodą uproszczoną znacznie zaniża nam tę wartość. Jednak planując znaczne wydatki na ulepszenie, warto wybrać tę metodę, gdyż aktywujemy bezpośrednio koszty z tytułu tego ulepszenia.

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).