Kto skorzysta z ulgi na internet

Piotr Bielawski

starszy konsultant w firmie Ernst & Young

1 stycznia 2011 r. przyniósł wiele zmian w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jedną z nich jest rezygnacja z zapisu nakazującego udokumentowanie odliczenia tzw. ulgi za internet fakturą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Nowe brzmienie tego przepisu zezwala, aby od początku 2011 roku wysokość wspomnianej ulgi była ustalona na podstawie dowolnego dokumentu, tak długo jak potwierdza on poniesienie kosztów i zawiera co najmniej: dane pozwalające na identyfikację kupującego i sprzedającego, rodzaj zakupionej usługi oraz kwotę zapłaty. Zmiana ta jednocześnie pozwala większej liczbie podatników na skorzystanie z tej ulgi i rozszerza zakres dokumentów, którymi mogą oni potwierdzić przed organami podatkowymi poprawność swojego zeznania podatkowego.

W obliczu wspomnianej nowelizacji należy rozważyć pytanie: kto będzie uprawniony do ulgi internetowej - wynajmujący czy najemca? Przepis wyraźnie wskazuje, iż do zastosowania danej ulgi wymagane jest poniesienie wydatków na użytkowanie usługi, co przy wynajmie całego mieszkania wyklucza wynajmującego z puli podmiotów mogących dokonać odliczenia.

Zgodnie z powyższym osobą uprawnioną do odliczenia wydatków poniesionych na użytkowanie nternetu może być najemca, jeśli spełni kilka wymogów formalnych co do treści zawartych w dokumentach stwierdzających poniesienie kosztów. Nowe brzmienie przepisów pozwala wysnuć wniosek, iż jednym ze sposobów na ustalenie wysokości wydatków poniesionych na użytkowanie internetu może być wydruk potwierdzenia przelewu. Takie potwierdzenie jednak ważne będzie jedynie, pod warunkiem że zawarte w nim będą wszystkie wymagane elementy, to jest informacje identyfikujące sprzedającego, kupującego i typ usługi, oraz kwotę zapłaty. Według wytycznych Ministerstwa Finansów odpisowi podlegają wydatki z tytułu użytkowania sieci internet, niezależnie od miejsca, w którym się z niej korzysta, jak i formy dostępu.

Ważne

Z ulgi na internet podatnik może skorzystać na podstawie dowolnego dokumentu, tak długo jak potwierdza on poniesienie kosztów i zawiera co najmniej: dane pozwalające na identyfikację kupującego i sprzedającego, rodzaj zakupionej usługi oraz kwotę zapłaty

Podstawa prawna

Art. 26 ust. 1 pkt 6a i ust. 7 pkt 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).