Diety za podróż zwolnione z PIT

Firmy, które zatrudniają kierowców, którzy ponoszą dodatkowe koszty wyżywienia, noclegi i inne wydatki związane z wykonywaniem zadań służbowych w kraju i za granicą, nie powinny obawiać się o kwalifikację podatkową takich wydatków. Kierowcom z tytułu tych wydatków przysługują bowiem diety i należności za czas podróży służbowej, które są zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych. Takie stanowisko potwierdził ostatnio WSA w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 1071/08, nieprawomocny). Sąd uznał, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) ze zwolnienia od podatku dochodowego korzystają diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika, do wysokości określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie delegacji wynikającej z art. 775 par. 2 kodeksu pracy. Sąd w omawianym wyroku zgodził się z wykładnią pojęcia podróż służbowa dokonaną przez Sąd Najwyższy (sygn. akt I PK 298/03). Zgodnie z nią do czasu podróży służbowej kierowcy pojazdu ciężarowego należy zaliczyć także czas przeznaczony na wykonywanie zadań wymagających ponoszenia przez pracownika dodatkowych kosztów (wyżywienia i noclegów). Pracodawca z kolei rekompensuje pracownikowi te wydatki. Gliwicki sąd administracyjny, uzasadniając wyrok, podzielił także stanowisko Sądu Najwyższego (sygn. akt I PKN 536/99), zgodnie z którym ryczałt w walucie obcej, który może być przyznany na pokrycie kosztów wyżywienia i innych drobnych wydatków, noclegów oraz przejazdów środkami komunikacji miejskiej w czasie zagranicznych podróży służbowych pracownika, nie jest ekwiwalentem za pracę wykonywaną za granicą i nie może być traktowany jako składnik pracowniczego wynagrodzenia za pracę.