Jak prawidłowo sporządzić spis z natury na koniec 2010 roku

@RY1@i02/2010/246/i02.2010.246.086.0008.001.jpg@RY2@

Michał Cielibała, doradca podatkowy w Biurze Rachunkowym Biurex w Kielcach

Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą są zobowiązani na koniec roku podatkowego wykonać spis z natury. Gdy koniec roku podatkowego jest zbieżny z końcem roku kalendarzowego, terminem tym jest 31 grudnia. Na arkuszu spisowym ma widnieć ta data, formalnie należy na ten dzień ustalić stan towarów. Spis można rozpocząć wcześniej, pod warunkiem że w czasie trwania spisu z natury ilość towarów i materiałów nie ulegnie zmianie. Wartość spisu ma bardzo istotny wpływ na ustalenie marży oraz na określenie wartości dochodu.

Spis z natury jest też popularnie nazywany przez podatników remanentem lub inwentaryzacją. W przedsiębiorstwach z dużą liczbą spisywanych przedmiotów musimy w odpowiedni sposób zorganizować spis. Pozwoli to znacznie ograniczyć czas samego spisu oraz późniejszej wyceny. Pierwszym etapem sporządzania spisu powinno być przygotowanie dostępu do przedmiotów, które będą podlegały spisowi. Przy wpisywaniu na arkusz spisu dobrze jest dokładnie opisywać produkty: ceną sprzedaży, marką, wielkością, kolorem, gdyż będzie to znacznym ułatwieniem przy wyszukiwaniu cen nabycia.

Aby zapewnić prawidłowy spis, należy przeprowadzać go po zakończeniu sprzedaży, a sprzedaż należy rozpocząć dopiero po zakończeniu spisywania. W chwili dokonywania spisu obowiązkiem podatnika jest umieszczenie na arkuszu spisowym jedynie informacji o stanie ilościowym towarów - wycena towarów może nastąpić później. Podatnik jest obowiązany dokonać wyceny najpóźniej w terminie 14 dni od dnia zakończenia spisu z natury.

Spisowi podlegają: towary handlowe, materiały (surowce) podstawowe, materiały (surowce) pomocnicze, półwyroby i produkcja w toku, wyroby gotowe, braki, odpady, towary poza zakładem oraz towary obce.

Towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej.

Materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu. Do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi.

Materiałami pomocniczymi są materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości.

Produkcją niezakończoną jest produkcja w toku oraz półwyroby (półfabrykaty), to jest niegotowe jeszcze produkty własnej produkcji, a także wykonywane roboty, usługi przed ich ukończeniem. Wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także budowlane. Brakami są nieodpowiadające wymaganiom technicznym wyroby własnej produkcji, całkowicie wykończone bądź też doprowadzone do określonej fazy produkcji; brakami są również towary handlowe, które na skutek uszkodzenia lub zniszczenia w czasie transportu bądź magazynowania utraciły częściowo swą pierwotną wartość.

Odpadami są materiały, które na skutek procesów technologicznych lub na skutek zniszczenia albo uszkodzenia utraciły całkowicie swą pierwotną wartość użytkową.

Spis z natury powinien obejmować również towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika, a także towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika. Towary obce nie podlegają wycenie; wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią własność.

EM