Jak zaksięgować dopłatę do okularów

menedżer w dziale audytu PricewaterhouseCoopers

Zgodnie z prawem pracy w określonych przypadkach pracodawca ma obowiązek zapewnienia pracownikom okularów korygujących wzrok. Obowiązek ten nie wiąże się jednak z prawem do kontrolowania zakupionego przez pracownika aktywa. A zatem wydatki związane z wypełnieniem tego obowiązku są kosztem (w tym przypadku - w wysokości poniesionej przez pracodawcę). Charakter tego typu kosztu wskazuje, że jest to rodzaj świadczenia dla pracownika. Jeżeli spółka sporządza rachunek zysków i strat w układzie porównawczym, zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy o rachunkowości, koszt ten należy zaprezentować w pozycji B.VI - Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia. Jeżeli natomiast rachunek zysków i strat sporządzany jest w ujęciu kalkulacyjnym, prezentacja zależy od zakwalifikowania kosztów dotyczących danego pracownika (koszt wytworzenia sprzedanych produktów/usług, koszty sprzedaży, koszty ogólnego zarządu).

Należy także rozważyć fakt, że obowiązek ponoszenia kosztu dofinansowania zakupu okularów przez pracownika powstaje najczęściej raz na kilka lat. Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o rachunkowości jednostki dokonują czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów, jeżeli dotyczą one przyszłych okresów sprawozdawczych (mając oczywiście na względzie zasadę istotności wynikającą z art. 4 ust. 4 ustawy o rachunkowości). O ile wydatki na dofinansowanie okularów są istotne, a niskie wskaźniki rotacji pracowników pozwalają uzasadnić, że poniesiony koszt dotyczy także przyszłych okresów, można go rozliczać w czasie (np. tylu lat, co ile pracownik jest uprawniony do występowania o zwrot wydatków).

(AP)

Art. 39 ust. 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 153, poz. 1223 z późn. zm.).