Europejski regulator stawia na jakość

Rosnąca w ostatnich latach liczba międzynarodowych standardów sprawozdawczości finansowej i ich coraz większa złożoność doprowadziły do sytuacji, w której objętość i poziom skomplikowania raportów finansowych stawia je w sprzeczności z założoną funkcją jako źródła przejrzystej i wartościowej informacji wspierającej decyzje gospodarcze. Zakres sprawozdań finansowych jest w dużej mierze wypadkową otoczenia, w tym złożoności samych transakcji czy relacji biznesowych. Od odpowiedzialności nie mogą się jednak uchylać i sami sporządzający, często nadmiernie ostrożni przy doborze i formułowaniu odpowiednich ujawnień. Obecna sytuacja w mniejszym stopniu przeszkadza zapewne wyrobionym w temacie analitykom oraz innym zaawansowanym uczestnikom rynku. Dla mniej wtajemniczonych ich analiza może stanowić nie lada utrapienie. Stąd biją oni na alarm, podając w wątpliwość efektywność raportowania finansowego, zwłaszcza spółek publicznych. W odniesieniu do nich oczekujemy przecież szczególnych standardów w zakresie polityki informacyjnej.