Tęsknię za tobą, lichwiarzu

Kto czytał moje teksty o firmach pożyczkowych, ten wie, że we mnie nie mają one obrońcy. Wielokrotnie pisałem o patologicznych praktykach, nazywałem rzeczy po imieniu, pisząc o lichwie i ludzkich tragediach. Nie uczestniczyłem we współfinansowanych przez branżę pożyczkową wyjazdach dla dziennikarzy, nie przyjmowałem prezentów. Dziś jednak czuję potrzebę stanąć w obronie przedsiębiorców zajmujących się pożyczaniem pieniędzy na duży procent. A dlaczego? Otóż rząd przygotował pakiet antykryzysowy. Jedno z jego rozwiązaniach przewiduje drastyczne obniżenie przychodów firm pożyczkowych. Twórcy specustawy chcą bowiem, by na pożyczkach krótkoterminowych zarobek był co najwyżej 5-proc. W praktyce oznacza to stratę, bo – abstrahując od kosztów obsługi pożyczek – wystarczy, że jeden na kilkudziesięciu pożyczkobiorców nie spłaci pożyczki. Ujmując najkrócej, przy nowych zasadach gry, które mają wejść w życie wraz z wejściem w życie specustawy koronawirusowej, biznes pożyczkowy padnie.

Szykowanej regulacji nie przetrwa zapewne żadna firma pożyczkowa na polskim rynku. Być może utrzyma się na powierzchni skrajnie poobijana jedna, ta największa. De facto więc w czasie epidemii i w przededniu nadciągającej recesji gospodarczej rządzący chcą zrzucić ze skały niebankowych pożyczkodawców (choć bankowych zapewne częściowo też, gdyż przepisy moim zdaniem doprowadzą do upadłości część banków spółdzielczych). Mam zaś poważną wątpliwość, czy z powodu pandemii i jej skutków można zlikwidować całą branżę, choćby nawet dzięki temu można było ulżyć niektórym kredytobiorcom.