Nie pasujemy do siebie

Z jednej strony od lat cieszymy się z edukacyjnego boomu, czyli faktu, że aż połowa maturzystów decyduje się na studia, z drugiej - ubolewamy, że aż połowa absolwentów wyższych uczelni, zamiast do pierwszej pracy, udaje się na bezrobocie. Wyjaśnienia niektórych naukowców, że gospodarka jest za mało rozwinięta i do tak dużej liczby magistrów nie dorosła, wydają się mało przekonujące. W miarę rozwoju gospodarka nie będzie raczej potrzebowała więcej politologów, filozofów czy filologów (po tych kierunkach kłopoty ze zdobyciem pracy są największe), ale na pewno coraz bardziej odczuje brak fachowców od usług. Fryzjerów, glazurników, cieśli, spawaczy, wymieniać można by jeszcze długo. Z jednej strony rośnie rejestr bezrobotnych, z drugiej - dramatyczne braki ludzi chcących pracować w usługach. Nasz popyt jako konsumentów nie jest zaspokajany przez podaż naszej pracy, te dwa zbiory stają się coraz bardziej różne. Tak jak nasze konsumenckie potrzeby inne są niż zawodowe aspiracje. Kiedy w maju Niemcy otworzą swój rynek pracy dla Polaków, tu ze znalezieniem ludzi do pomalowania mieszkania, remontu łazienki czy pielęgnacji ogrodu może być nie mniejszy problem niż w czasach PRL. Tylko że wtedy wszelkiej maści złote rączki, którym nie chciało się pracować dla pieniędzy, nie gardziły półlitrówką. Teraz ta moneta również się zdewaluowała.