Blaski i cienie zatrudnienia na firmę

Pierwszy odruch nakazuje rzecz trzeźwo skrytykować. Bo statystyki pokazują niezmiennie, że przerzucanie ludzi z etatów na firmę nie jest bynajmniej oznaką zdrowia gospodarki. Według OECD im państwo bardziej rozwinięte, a PKB na głowę mieszkańca okazalszy, tym odsetek samozatrudnionych niższy. Najwięcej zarejestrowanych przedsiębiorców (tak w okolicach nawet 50 proc. populacji) mają bowiem takie potęgi gospodarcze, jak Indonezja, Kolumbia czy Azerbejdżan. W zachodnim świecie normą jest raczej 10-15 proc. Najbogatsze gospodarki świata cechuje jeszcze coś: tam najlepiej zarabiają specjaliści. A tacy ludzie - przekonuje jeden z najbardziej renomowanych teoretyków HR Edward Lazear - rzadziej pracują na własny rachunek. Wśród przedsiębiorców odwrotnie. Dominują osoby o bardziej pogmatwanych ścieżkach kariery. Tacy, co to niejednego już w życiu spróbowali, ale w niczym się tak naprawdę nie specjalizują, raczej skaczą od zlecenia do zlecenia, dopasowując się do potrzeb rynku. Jeśli im się w biznesie powiedzie, to świetnie. Ale jeśli nie, to mają poważny problem i dużo mniejsze szanse na równie wysokie zarobki, co pracujący na etacie specjaliści - dowiedli niedawno Thomas Astebro (University of Toronto) oraz Peter Thompson (Florida International University).