Wbrew znanej opinii rząd sam się nie wyżywi

Czasy, w których państwo kojarzyło się przede wszystkim z władcą (cesarzem, królem) panującym na danym obszarze i korzystającym z własnych dóbr oraz ze zdobyczy wojennych, należą już do odległej przeszłości. Wraz ze zmianą układu monarcha - poddani na układ państwo - obywatele pojawiła się potrzeba nie tylko utrzymania aparatu władzy i wojska, ale także sfinansowania choćby szkolnictwa, służby zdrowia, opieki społecznej czy infrastruktury technicznej. Zgodnie z teorią Adolfa Wagnera (przełom XIX i XX w.) wydatki publiczne zaczęły wykazywać stałą tendencję wzrostową, co uznano za proces trwały i nieodwracalny.