Holenderski teatr przyszłości

Najpierw jednak o produkcjach artystycznie wątpliwych, a tych w drugiej części Dialogu namnożyło się sporo. Fatalnie wypadli Rosjanie. "Opus nr 7" Dmitrija Krymowa, reklamowanego tu jako kultowa postać rosyjskiego teatru, okazał się jedynie nużącą powtórką z plastycznej awangardy lat 80. Niewiele lepiej wypadła "Burza" Ostrowskiego, przygotowana przez Lwa Erenburga w Magnitogorsku. Znów zapowiedzi spektaklu mocnego, obnażającego dzisiejszego homo sovieticus można było włożyć między bajki. Spektakl przez dwie godziny rozwija się w kierunku rozbuchanej farsy, a głównym żartem jest ten, gdy aktorki i aktorzy nawzajem ściągają sobie spodnie. Kiedy tonacja ma się zmienić na tragiczną, wypada to tym bardziej groteskowo.