Nie tylko Edward Norton

Partnerujący Nortonowi w "Zakazanym owocu" Stiller także niekiedy występuje w podwójnej roli - aktora i reżysera. Bywa, że z opłakanym skutkiem. "Orbitowanie bez cukru i "Jaja w tropikach" były w porządku, "Zoolander" to jedna z jego najlepszych komedii. Ale "Telemaniak" z Jimem Carreyem to porażka - jak można tak schrzanić scenariusz Judda Apatowa?

Zamiast kontentować się rolą gwiazdora, idola i playboya, boski George podjął trud tworzenia filmów. I trzeba mu przyznać, że zabłysnął. Już debiutancki "Niebezpieczny umysł" - niekonwencjonalna biografia Chucka Barrisa, twórcy słynnych programów telewizyjnych - na podstawie scenariusza Charliego Kaufmana okazał się dziełem na wskroś oryginalnym i przysporzył Clooneyowi sporo uznania. Kto by się spodziewał po idolu nastolatek takiej przewrotnej inteligencji? Kolejne filmy: czarno-białe "Good Night and Good Luck" (nominacje za reżyserię do Oscara i Złotych Globów), komedia romantyczna "Miłosne gierki" (mniej udane dzieło George’a) oraz najnowsze polityczne "Idy marcowe", za które otrzymał nagrodę specjalną na MFF w Wenecji, przekonują, że nie jest to tylko kaprys znudzonej gwiazdy ani pomysł na obsadzanie siebie w głównych rolach.

Mimo popularności zawsze sprawiał wrażenie aktorskiego drewna. Kiedy zniknął z ekranu i zajął się reżyserią, okazało się, że wreszcie odnalazł właściwą stronę kamery. "Gdzie jesteś Amando" - thriller o zaginionej dziewczynce (w roli prowadzącego śledztwa detektywa obsadził swojego brata Caseya, dla odmiany rewelacyjnego aktora) - porównywano z "Rzeką tajemnic" Clinta Eastwooda. Nie tylko dlatego, że scenariusz powstał także na podstawie powieści Dennisa Lehane’a. Kolejny film "Miasto złodziei" zdobył imponujący wynik 95 proc. uznania krytyków w agregatorze recenzji Rotten Tomatoes. Akcję swoich filmów konsekwentnie osadza w Bostonie.

Wzorzec z Se`vres w dziedzinie łączenia aktorstwa z reżyserią. Karierę aktorską zaczął w 1955 roku, pierwszy własny film (nieco zapomniany dziś thriller "Zagraj dla mnie Misty") nakręcił w 1971 r., chcąc uciec od swojego wizerunku ze spaghetti westernów i serii o Brudnym Harrym. Od tamtej pory wyreżyserował ich jeszcze 30, próbując rozmaitych konwencji i gatunków: od westernu ("Bez przebaczenia") po thriller ("Rzeka tajemnic"), od melodramatu ("Co się wydarzyło w Madison County") po film wojenny ("Sztandar chwały", "Listy z Iwo Jimy"), od komedii ("Kosmiczni kowboje") po sportowy dramat ("Za wszelką cenę").

@RY1@i02/2011/205/i02.2011.205.196.004b.001.jpg@RY2@

KN