Świat bez dotyku

Film Kaspara Munka przypomina senny koszmar każdego pedagoga. Duński reżyser umieszcza w jednej klasie cnotliwą kujonkę i grupę napalonych smarkaczy. Podczas gdy Sara posłusznie przemierza drogę ze szkoły do domu, dziarskie chłopaki łażą po mieście w poszukiwaniu tanich fajek i łatwego seksu. Świat Munka ogarnia eksplozja niepohamowanych instynktów i skumulowanych frustracji. Umieszczenie tych problemów w kontekście szkolnej rzeczywistości prowokuje różnorodne skojarzenia. Mamy więc do czynienia z błyskotliwą metaforą społeczeństwa niczym w "Klasie" Laurenta Canteta? A może z drobiazgową analizą mechanizmów przemocy a la Michael Haneke? Niestety, nic z tego.