Kiedy muzyka jest twoim przyjacielem

Dokument przygotowany dla brytyjskiej TV Granada zawiera unikalne zdjęcia z występów na żywo. I choć nie jest to ciągły zapis jednego koncertu, tylko składanka z różnych wystąpień w klubach, telewizyjnych studiach, a nawet na miejskich rynkach, to pozwala poczuć ogromną siłę oddziaływania zespołu i zrozumieć, na czym polegała charyzma Jima Morrisona.

Jego wykonania przebojów z pierwszych płyt Doorsów, takich jak "Love me Two Times", "Spanish Caravan" czy "When the Music’s Over", to kilkunastominutowe rockowe minispektakle, na które składają się melorecytacja, głęboki wokal, sceniczne gesty oraz - co nie najmniej istotne - świetne aranżacje Raya Manzarka. Film w ogóle wydobywa jego postać z cienia seksownego wokalisty, oddając klawiszowcowi zasłużony hołd jako wybitnemu muzykowi i kompozytorowi. Obraz przedstawia go także jako faktycznego lidera grupy, gotowego brać na siebie cały ciężar występów na żywo, gdy Jim był zbyt pijany lub naćpany, by pojawić się na scenie.

Jednak to wciąż postać Morrisona najbardziej elektryzuje fanów - archiwalne zapisy jego wypowiedzi dla prasy oraz interakcji z publicznością to prawdziwa gratka dla nich. A w pełni wielkość Jima objawia się podczas wspomnianych występów na scenie, które są wolne od kabotyńskich naleciałości charakteryzujących jego wypowiedzi. Na scenie Morrison jest poetą wykrzykującym swoje znakomite teksty w bitnikowskiej manierze i dzieckiem kwiatem zatraconym w muzycznym transie.

Całość została opatrzona zabawnym, często złośliwym i bogatym w malownicze anegdoty komentarzem autorstwa Paula Kantnera i Grace Slick z grupy Jefferson Airplane, która koncertowała wówczas z Doorsami. Ciekawostka nie tylko dla zdeklarowanych fanów.

@RY1@i02/2011/059/i02.2011.059.196.006b.001.jpg@RY2@

Katarzyna Nowakowska