Życie i śmierć króla detektywów

W 1917 roku Arthur Conan Doyle wysłał ekscentrycznego detektywa z Baker Street na bardzo nudną emeryturę. Zaszyty na rubieżach hrabstwa Sussex Sherlock Holmes zajął się pszczelarstwem i odnalazł - co zadziwiające - zasłużony spokój, choć przecież trudno sobie wyobrazić, by potrafił osiągnąć stan emerytalnej nirwany. Tylko dwukrotnie postanowił przerwać odpoczynek. Raz, aby udaremnić plany niemieckiego szpiega (w opowiadaniu "Jego ostatni ukłon"), drugi - by rozwiązać zagadkę tajemniczej śmierci, której sam był świadkiem ("Lwia grzywa"). Nie były to ostatnie opowiadania o Holmesie ogłoszone drukiem przez Doyle’a, ale chronologicznie najpóźniejsze. Mistrz kryminału nie zdecydował się na stałe przywrócić londyńskiego geniusza do czynnej służby, choć przecież, pod naporem czytelniczego niezadowolenia, wiele lat wcześniej zgodził się nawet wskrzesić go z martwych.