Gender i spirytyzm

Uwielbia gotyk. Właściwie każda z jej książek ma coś z ducha powieści gotyckiej, chociaż każda dzieje się w innej epoce. Lwia część pracy Sarah Waters to szczegółowy research na temat czasów, w których planuje umiejscowić akcję. "Moje powieści są czym innym niż historyczne seriale pokroju »Dowton Abbey«" - mówi w wywiadach pisarka. Nie ma w nich miejsca na anachronizmy. Waters pedantycznie dba o detale, najważniejsze jest jednak to, by bezbłędnie wyczuć puls epoki, wybadać, jak miała się rzeczywistość w stosunku do panujących dziś stereotypów, jak rozkładały się społeczne napięcia. Na przykład lata 20.: autorka przyznaje, że zaczynając pisać swoją ostatnią powieść "Za ścianą", miała w wyobraźni powszechny obraz szalonej epoki, w której bogacze bawili się na przyjęciach godnych "Wielkiego Gatsby’ego". Ale świat nie składał się wyłącznie z bogaczy. Była też klasa pracująca i średnia, która po pierwszej wojnie światowej musiała zrezygnować z wygód, do jakich przywykła. Bohaterka "Za ścianą", Frances, żyjąc tuż po wojnie w opuszczonym przez mężczyzn domu, musi znaleźć sposób, by zapewnić sobie i matce utrzymanie. Nie jest już panienką, która ma służbę do własnej dyspozycji, ale zyskuje pewien rodzaj wolności i samoświadomości. Także w sferze seksualnej. "Wiele kobiet w czasie wojny zaczęło pracować na przykład jako konduktorki w tramwajach, potem utraciły te posady, a mężczyźni, którzy wrócili z frontu, narzekali, że odebrały im zatrudnienie. Było więc sporo frustracji i złej rywalizacji między kobietami i mężczyznami" - mówiła autorka "Za ścianą" w wywiadzie dla Kultury DGP.