Na marginesie życia

Kwiat wiśni i czerwona fasola" początkowo smakuje jak danie z kinowego fast foodu, lecz z każdą chwilą nabiera coraz większego wyrafinowania. Historia spotkania małomównego właściciela baru i ekscentrycznej staruszki okazuje się czymś więcej niż mdłą współczesną baśnią w stylu "Damy w vanie". Naomi Kawase z wyczuciem przyprawia swój niepozorny film goryczą, a następnie demaskuje patologiczny wymiar wszechobecnego kultu zdrowia i młodości. Jednocześnie ani na chwilę nie daje się ponieść publicystycznej gorączce. "Kwiat wiśni..." to nie zapalczywy akt oskarżenia, lecz roztropne i refleksyjne haiku.