Trochę z Tuwima, trochę z Kafki

Zaczyna się od zamachu na prezydenta. To znaczy zamach groźny nie jest, bo tylko ptak obficie kala garnitur głowy państwa. Afera gotowa, odpowiednie służby zostają postawione na baczność, a rzeczony uniform zaczyna żyć własnym życiem. Świetną sztukę Maliny Prześlugi trudno streścić, gdyż nie fabuła jest w niej najistotniejsza. Ta zresztą też mknie do przodu z licznymi rozgałęzieniami. Pojawiają się bowiem duchy Słowackiego (Piotr Bondyra) i Mickiewicza (Krzysztof Kuliński), upozowane i naładowane groteskową mocą wieszczy.