Targi ochów, achów i jęków

Gdy 10 lat temu po raz pierwszy jechałem na Międzynarodowy Salon Motoryzacyjny w Genewie, nie mogłem spać przez cały tydzień poprzedzający imprezę. Z wrażenia dostałem biegunki, a moje serce biło z częstotliwością, z jaką poruszają się skrzydła ważki. Na lotnisku zjawiłem się sześć godzin przed odlotem, a w dniu otwarcia targów już od piątej rano stałem w kolejce po akredytację. A później przez bite dwa dni krążyłem między stoiskami poszczególnych marek, pokonując wiele kilometrów. Nie było samochodu, do którego bym nie wsiadł, katalogu, którego bym nie wziął, producenta, którego śmiałbym pominąć. Innymi słowy, byłem jak wygłodniały pies wpuszczony na stoisko z mięsem w Carrefourze. Byłem w raju.