Zostajemy w kraju

Kryzys zatrzymał Europejczyków w domu. Nie wędrują już za pracą jak w okresie wielkiej prosperity. Nawet Polacy, uważani do niedawna za naród najchętniej podejmujący pracę za granicą, dziś najbezpieczniej czują się w kraju. W porównaniu z rokiem 2005 mobilność Polaków spadła z 73 do 45 procent. Tak drastyczny zwrot odnotowały tylko Włochy i Grecja - wynika z opublikowanego wczoraj przez Eurostat raportu o migracjach w UE. Mobilność Włochów - jednego z najbardziej ruchliwych narodów w latach 70. - spadła z 68 do 39 proc.

Na pytanie, czy w ogóle przewidujemy możliwość pracy za granicą, zaledwie 23 proc. Polaków odpowiada twierdząco. - Kryzysy z zasady nie sprzyjają mobilności. Typową reakcją jest okopanie się, by przetrwać - mówi "DGP" Krystyna Iglicka, ekonomistka i demografka społeczna z Centrum Stosunków Międzynarodowych. - Dwa miliony Polaków na Wyspach informują na bieżąco znajomych w kraju, że tam też ciężko o pracę.

Wielka Brytania i Irlandia, główne centra polskiej emigracji zarobkowej, jak inne gospodarki unijne wpadły w recesję. Polska tymczasem przez lata kryzysu 2008 - 2010 notowała wzrost PKB. - Spadek liczby chętnych do emigracji zarobkowej jest czytelnym sygnałem odbudowy wiary w gospodarczą przyszłość waszego kraju. Kiedy wiele państw UE zmaga się z kryzysem, Polska zbiera owoce bolesnych reform czasu transformacji - mówi "DGP" Thomas Klau z European Council of Foreign Relations.

Z raportu Eurostatu wynika również, że staliśmy się wybredni. Jesteśmy skłonni szukać pracy za granicą, ale tylko wtedy, gdy pensja będzie tam dwa - trzy razy wyższa niż w kraju.

To tylko w bogatej Danii więcej niż połowa społeczeństwa deklaruje chęć wyjazdu za granicę dla fantazji.

@RY1@i02/2010/135/i02.2010.135.000.001a.001.jpg@RY2@

Bartłomiej Niedziński

bartlomiej.niedzinski@infor.pl

współpraca mm, mk