Liczba zabranych dzieci niewielka. Mogła by być większa

Takie uprawnienie daje im specjalna procedura określona w art. 12a ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1390 ze zm.). Zgodnie z nią pracownik socjalny, który w ramach wykonywania obowiązków służbowych zauważy, że zagrożone jest życie lub zdrowie dziecka bitego przez rodziców, ma prawo odebrać im potomka i umieścić go u najbliższej rodziny, a jeśli nie jest to możliwe – w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo-wychowawczej. Decyzja w tej sprawie jest podejmowana przy współudziale policji oraz przedstawiciela służby zdrowia: lekarza, pielęgniarki lub ratownika medycznego, którzy są wzywani na miejsce zdarzenia. Jednocześnie pracownik socjalny ma obowiązek niezwłocznego zawiadomienia sądu o zabraniu dziecka – powinien to zrobić nie później niż w ciągu 24 godzin. Z kolei sąd po otrzymaniu takiej informacji również powinien bez zbędnej zwłoki (w ciągu doby) wydać orzeczenie co do dalszych losów dziecka – umieszczeniu go w pieczy zastępczej albo o jego powrocie do domu rodzinnego (jeśli uzna, że działanie pracownika socjalnego było bezzasadne).