Zapychanie smartfonem

Być może ten rok jest ostatnim, w którym toczą się spekulacje. O ile poprzedni ministrowie edukacji narodowej nie rozstrzygali kwestii smartfonów, o tyle z ust przedstawicieli obecnej władzy pada twarde „nie” dla zakazu używania urządzeń w szkołach na skalę ogólnopolską. Tak powiedziała w wywiadzie dla PAP rzeczniczka praw dziecka Monika Horna-Cieślak, potwierdziła to również minister Barbara Nowacka. W konsultowanej właśnie przed MEN uchwale Polityka cyfrowej transformacji edukacji, która ma wyznaczać kierunki digitalizacji oświaty na najbliższe 10 lat, temat komórek w ogóle nie jest poruszany. Resort zostawia szkoły same sobie w konfrontacji z rodzicami.

Choć ta dyskusja wydaje się na razie politycznie stracona, paradoksalnie może stworzyć przestrzeń dla debaty dużo trudniejszej, ale ważniejszej dla dobrostanu dzieci. Tuż przed wakacjami Magdalena Bigaj, prezes Instytutu Cyfrowego Obywatelstwa, goszcząc w moim podcaście Wittenberg rozmawia o technologiach, zwróciła uwagę, że osoby, które interesuje kwestia telefonów w szkole, często podpierają się książką „The Anxious Generation” psychologa społecznego Jonathana Haidta. Haidt pisze w niej, że najmłodsi nie powinni mieć dostępu do smartfonów, a szkoły pozwalać na ich używanie. Jak zauważyła Bigaj, komentujący zupełnie ignorują pozostałe postulaty psychologa, które on sam traktuje jako równie ważne z perspektywy zdrowego rozwoju dzieci. Chodzi m.in. o zablokowanie dostępu do social mediów dla osób przed 16. rokiem życia. A przede wszystkim o przywrócenie najmłodszym prawdziwego dzieciństwa.