Jak nie kupować broni, czyli kroniki gadaczy
R oku pańskiego 2015. w kraju nad Wisłą kandydatem na szefa resortu obrony był minister z zawodu Jarosław Gowin. Przed wyborami reprezentantów narodu do szacownego grona prawodawców przy ul. Wiejskiej przekonywał na konferencji zorganizowanej przez dziennikarzy niepokornych (dziś raczej lwów salonowych) z „Gazety Polskiej”, że potrzebna jest niezależna Agencja Uzbrojenia. Ona miała być remedium na wielką bolączkę trawiącą Wojsko Polskie – ślimaczące się zakupy oręża wszelkiego. Idea jak najbardziej słuszna, ale szczegółów wówczas zabrakło.
Ale to nie dziwne, bo ministrowi z zawodu, który żadnej pracy się nie boi, przypadł w tamtym rozdaniu zaszczyt walki na froncie nauki i szkolnictwa wyższego. Za to do resortu obrony zawitał zwolennik rewolucji i spisków wszelakich Antoni Macierewicz. I faktycznie doszło do rewolucji, ale tylko kadrowej. Kadrę oficerską w sposób spektakularny przetrzebiono, ale do reformy w kwestiach zakupów nie doszło. I choć w czasie urzędowania tego polityka podpisano kilka ważnych umów dotyczących zakupów (m.in. na armatohaubice Krab czy moździerze Rak) i wynegocjowano nabycie systemu Patriot, to jednak żadnego przełomu systemowego nie było.
Kroniki niereformowania systemu zakupowego ciąg dalszy: jesteśmy już w roku 2018, na początku którego ministrem obrony narodowej zostaje Mariusz Błaszczak. Został on gwiazdą, gdy sportretowano go w serialu „Ucho Prezesa” jako lojalnego współpracownika rzeczonego prezesa. Już na wstępie nowy minister ogłosił, że jego priorytetem będzie utworzenie Agencji Uzbrojenia. By cel zrealizować, powołał specjalnego pełnomocnika. Potem na ponad dwa lata w temacie zmiany systemowej zaległa cisza idealna. W międzyczasie z inspiracji ministra, depcząc obowiązujące procedury i trwające postępowanie, kupujemy samoloty F-35 za kilkanaście miliardów złotych.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.