Jakie dokumenty potwierdzają prawo do świadczeń zdrowotnych

ekspert z zakresu prawa pracy

Od 1 stycznia 2010 r. nie są wydawane papierowe legitymacje ubezpieczeniowe. Do czasu wydania karty ubezpieczenia zdrowotnego dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń może być każdy dokument potwierdzający opłacanie składek, w tym dotychczasowa legitymacja. Może ona być w dalszym ciągu poświadczana przez pracodawcę - do czasu wyczerpania miejsc na wpisy. Innymi dokumentami potwierdzającymi prawo pracownika do świadczeń jest druk zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego i aktualnie potwierdzony raport miesięczny ZUS RMUA wydawany przez pracodawcę lub aktualne zaświadczenie wystawione przez pracodawcę. Dokumenty te są ważne 30 dni. Przy tym w przypadku legitymacji okres ten liczy się od daty jej poświadczenia, odnośnie zaświadczenia wydanego przez pracodawcę - od dnia wystawienia, a wobec ZUS RMUA - od daty opłacenia składki. Jednakże zdaniem Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych poświadczanie prawa do świadczeń zdrowotnych za pomocą druku RMUA może naruszać dobra osobiste pacjentów. Dokument ten zawiera zbyt wiele chronionych prawem danych, aby mogła być dokumentem wymaganym celem potwierdzenia ubezpieczenia. Zgodnie z prawem administrator może bowiem żądać danych tylko w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne do wypełnienia celu i w jakim są przez niego przetwarzane - żadnych innych danych osobowych zbierać nie wolno. Tymczasem pobierając od ubezpieczonego RMUA, zakład opieki zdrowotnej ma dostęp m.in. do wiadomości dotyczących wynagrodzenia pracownika. Z opinii GIODO wynika, że w razie braku legitymacji, jedynym dokumentem, który można przedstawić w zoz, jest zaświadczenie od pracodawcy.

Warto zauważyć, że brak dokumentu potwierdzającego prawo do korzystania z bezpłatnej opieki zdrowotnej nie może być powodem odmowy udzielenia świadczenia. Jeżeli pacjent nie posiada aktualnego zaświadczenia potwierdzającego prawo do świadczeń, może taki dokument przedstawić w innym czasie. Jeśli chory przebywa w szpitalu - nie później niż w terminie 30 dni od dnia przyjęcia. W pozostałych przypadkach w terminie siedmiu dni od dnia zakończenia udzielania świadczenia.

Art. 49, art. 50, art. 240 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 nr 164, poz. 1027 z późn. zm.).