FP i FGŚP: przyjmując bezrobotnego, da się oszczędzić na składkach

Niektórzy płatnicy oprócz składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne mają również obowiązek obliczać, rozliczać i opłacać składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Istotne jest to, że składki na te fundusze są w całości finansowane ze środków płatnika składek. Dla tej grupy podmiotów ważne znaczenie ma więc każde zwolnienie z obowiązku opłacania składek na FP i FGŚP, gdyż pozwala ono obniżyć koszty pracy.

Jednym ze zwolnień od obowiązku opłacania składek na FP i FGŚP jest art. 104c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 9c ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Przepis wszedł w życie 27 maja 2014 r. Zgodnie z tą regulacją płatnicy składek nie opłacają składek na FP i FGŚP za skierowanych do pracy bezrobotnych, którzy nie ukończyli 30. roku życia.

Zaostrzone warunki

Płatnicy składek, którzy zamierzają skorzystać z powyższego zwolnienia, powinni pamiętać o związanych z nim ograniczeniach. Zwolnienie dotyczy tylko bezrobotnych w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a więc osób, które zostały zarejestrowane jako osoby bezrobotne we właściwym powiatowym urzędzie pracy.

Nie odnosi się ono więc do tych osób, które faktycznie pozostają bez pracy, ale tego faktu nie zgłosiły we właściwym powiatowym urzędzie pracy.

Przywołane przepisy stanowią również o "skierowanych" bezrobotnych, co oznacza, że chodzi tu o tych bezrobotnych, którzy do pracy u danego pracodawcy zostali skierowani przez powiatowy urząd pracy. Prowadzi to do wniosku, że zwolnieniem, o którym mowa w art. 104c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz w art. 9c ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, nie są objęci ci bezrobotni poniżej 30. roku życia, którzy podjęli pracę z własnej inicjatywy, bez udziału w tym zakresie powiatowego urzędu pracy.

Prawo do zwolnienia z obowiązku opłacania składek na FP i FGŚP za skierowanego bezrobotnego daje płatnikowi składek tylko zatrudnienie go na podstawie umowy o pracę. Jeżeli więc płatnik składek zatrudni takiego bezrobotnego na podstawie innej umowy niż umowa o pracę (np. umowa o pracę nakładczą, umowa-zlecenie lub inna umowa o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, to nie ma prawa do omawianego zwolnienia.

Określony wiek i czas

Okoliczność, iż zarówno art. 104c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jak i art. 9c ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, weszły w życie 27 maja 2014 r., sprawia, że płatnik składek może korzystać ze zwolnienia z obowiązku opłacania składek na FP i FGŚP tylko w stosunku do tych skierowanych bezrobotnych poniżej 30. roku życia, z którymi umowa o pracę została zawarta nie wcześniej niż w tym dniu. Nie obejmuje ono zatem tych skierowanych do pracy bezrobotnych poniżej 30. roku życia, którzy podjęli zatrudnienie przed 27 maja 2014 r. Istotne jest również to, aby w dniu zawarcia umowy bezrobotny nie miał ukończonego 30. roku życia.

Zwolnienie z obowiązku opłacania składek na omawiane fundusze za skierowanych bezrobotnych poniżej 30. roku życia jest zwolnieniem ograniczonym w czasie. Przysługuje bowiem tylko przez okres 12 miesięcy kalendarzowych, który jest liczony, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zawarcie umowy o pracę.

Na marginesie wypada zauważyć, że na warunkach określonych w art. 60c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy pracodawca może otrzymać refundację kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia społeczne należne od pracodawcy za skierowanych do pracy bezrobotnych do 30. roku życia, którzy podejmują zatrudnienie po raz pierwszy w życiu.

Adam Jagiełło

ekspert od ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego

Podstawa prawna

Art. 60c i art. 104c ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.).

Art. 9c ustawy z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 272 ze zm.).