Jakie świadczenia przysługują podwładnemu w związku z podróżą zagraniczną

@RY1@i02/2011/242/i02.2011.242.21700040a.802.jpg@RY2@

Krzysztof Chyba, ekspert z zakresu prawa pracy

Warunki wypłacania należności z tytułu podróży służbowej pracownika określa się w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie wynagradzania albo w umowie o pracę, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu wynagradzania. Nie mogą być one mniej korzystne niż te ustalone w rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce budżetowej z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju (dalej rozporządzenie). W razie gdy wewnątrzzakładowe przepisy prawa nie zawierają odrębnych regulacji, stosuje się w firmie powyższe rozporządzenie.

Zgodnie z rozporządzeniem z tytułu podroży służbowej poza granicami kraju pracownikowi przysługuje: dieta oraz zwrot kosztów przejazdów i dojazdów, noclegów oraz innych wydatków, określonych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Dieta wypłacana jest pracownikowi delegowanemu do wykonania zadania służbowego poza granicami kraju na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki. Dieta w pełnej wysokości przysługuje za każdą dobę podróży zagranicznej. Za niepełną dobę podróży - do 8 godzin przysługuje 1/3 diety, ponad 8 do 12 godzin - 1/2 diety, a ponad 12 godzin podróży - dieta przysługuje w pełnej wysokości.

Pracownikowi, który za granicą otrzymuje bezpłatne całodzienne wyżywienie lub gdy wyżywienie opłacone jest w cenie karty okrętowej, przysługuje 25 proc. diety. Dieta w tej wysokości przysługuje za każdy dzień (dobę) pobytu pracownika w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym za granicą.

Jeżeli pracownik za granicą otrzymuje częściowe wyżywienie - na śniadanie przysługuje 15 proc. diety, obiad - 30 proc., kolację - 25 proc., a na inne wydatki - 25 proc. Świadczenie to nie przysługuje, gdy pracownik otrzymuje za granicą ekwiwalent pieniężny na wyżywienie lub bezpłatny nocleg.

Jeżeli ekwiwalent pieniężny jest niższy od diety, pracownikowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety. Delegując pracownika w podróż służbową za granicę, pracodawca określa środek transportu właściwy do odbycia podróży. Pracodawca jest obowiązany zwrócić pracownikowi koszty przejazdu, które obejmują cenę biletu określonego środka transportu wraz z opłatami dodatkowymi, z uwzględnieniem przysługującej pracownikowi ulgi, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga na dany środek transportu przysługuje.

Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na odbycie podróży samochodem niebędącym własnością pracodawcy. Pracownikowi przysługuje wówczas zwrot kosztów w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu ustaloną przez pracodawcę.

Oprócz powyższych świadczeń pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu, zwrot kosztów noclegu, ryczałt na pokrycie kosztów dojazdu z dworca i do dworca kolejowego, autobusowego, portu lotniczego lub morskiego, ryczałt na pokrycie kosztów dojazdu środkami komunikacji miejscowej. Pracodawca może także wyrazić zgodę na zwrot kosztów przewozu samolotem bagażu osobistego o wadze do 30 kg, liczonej łącznie z wagą bagażu opłaconego w cenie biletu, jeżeli podróż trwa ponad 30 dni lub gdy państwem docelowym jest państwo pozaeuropejskie.

Warto dodać, że czas pobytu pracownika poza granicami kraju liczy się od chwili przekroczenia granicy polskiej w drodze za granicę do chwili przekroczenia granicy polskiej w drodze powrotnej do kraju (dotyczy podróży odbywanej środkami komunikacji lądowej) lub od chwili startu samolotu w drodze za granicę do chwili lądowania samolotu w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju (dotyczy podróży lotniczej) albo od chwili wyjścia statku (promu) z portu polskiego do chwili wejścia statku (promu) w drodze powrotnej do polskiego portu (dotyczy podróży morskiej).

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce budżetowej z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju (Dz.U. nr 236, poz. 1991 z późn. zm.).